Bij de fabricage van zetmeel uit aardappelen komt knolsap vrij. Daar zitten hoogwaardige eiwitten in, maar als de fabrikanten die eruit halen, verzieken ze die kostbare voedingsstoffen meteen. In vergeten medische artikelen vond een Wageningse promovendus een oplossing.Nu halen fabrikanten het eiwit uit het knolsap door er stoom door te blazen. Door de hitte vouwen de eiwitten zich uit, ongeveer zoals een harmonica. Die grote structuren kunnen niet meer oplossen, en slaan neer als vlokken, waarna de fabrikant ze wegzeeft. Het nadeel van die methode is dat het uitvouwen de eiwitten beschadigt. ,,Vergelijk het maar met eiwit van een ei'', legt dr.ir. Gerrit van Koningsveld uit. ,,Als het gekookt is, kan een kok er weinig meer mee doen. Voor een kok is het vloeibare eiwit veel interessanter.'' De industrie mengt het eiwit daarom maar door veevoer.
Van Koningsveld vond een alternatieve manier waarbij aardappeleiwitten goed blijven. Door alcohol bij het knolsap te doen en er een beetje zuur aan toe te voegen, maakte hij van het knolsap een vloeistof waarin de eiwitten moeilijker oplossen. Daardoor slaan ze neer, net als bij de huidige methode, en kan de fabrikant ze uit het knolsap vissen. Maar tegelijkertijd verlaagde Koningsveld daarbij de temperatuur. Daardoor konden de eiwitten zich niet uitvouwen.
Het idee voor zijn methode haalde Van Koningsveld uit oude artikelen. Daarin stond hoe artsen in de Tweede Wereldoorlog de methode gebruikten om bloedeiwit uit bloed te halen. Van dat bloedeiwit konden ze later, als dat nodig was, snel bloedplasma maken.Van Koningsveld weet niet of fabrikanten zijn methode kunnen gebruiken. Ze zullen de alcohol via destillatie moeten terugwinnen. En dat is duur. | W.K.Gerrit van Koningsveld promoveerde op 27 juni bij prof.dr.ir. Pieter Walstra, emeritus-hoogleraar in de zuivelkunde, en prof.dr.ir. Fons Voragen, hoogleraar in de levensmiddelenchemie.