Een promovendus van de leerstoelgroep Plantenveredeling is erin geslaagd een aardappel te maken die voor de levensmiddelenindustrie interessante grondstoffen produceert. De aardappel maakt pectines aan waarvan fabrikanten verdikkingsmiddelen kunnen maken. De aardappel ziet er echter niet uit.,,Bij de productie van aardappelzetmeel blijven de celwanden als restmateriaal over, vertelt ir Ronald Oomen. ,,Die bevatten pectines. De levensmiddelenindustrie gebruikt pectines van citrusvruchten als verdikkingsmiddel, maar niet die van aardappels. De vertakte structuur van de aardappelpectines leent zich er niet voor. In mijn promotieonderzoek heb ik onderzocht of ik daar met genetische ingrepen iets aan kon veranderen.
Pectines zijn complexe structuren van suikers. Een belangrijke bouwsteen van de pectines in aardappels is rhamnogalacturonaan. Op die bouwsteen heeft Oomen zich geconcentreerd. Uit het genoom van de schimmel Aspergillus niger haalde hij een gen en plakte dat in het erfelijk materiaal van de aardappel. Het gen laat de nieuwe aardappel een enzym aanmaken dat het rhamnogalacturonaan in kleiner stukjes knipt.
,,Het werkte wel, zegt Oomen. ,,Maar de gemodificeerde aardappel zag er niet meer uit als een normale aardappel. De buitenkant ging bijvoorbeeld extreem rimpelen. De structuurwijziging in de pectines was meer dan de aardappel kon hebben. | Willem Koert
Ronald Oomen promoveert op 21 maart bij prof. Richard Visser, hoogleraar Plantenveredeling.