Alterra-onderzoekster drs Irine Salverda verzamelt op de site www.verhaalachterdeboerderij.nl verhalen van bewoners van historische boerderijen. Zoals die van de omgebouwde Betuwse hallenboerderij De Loohof te Gendt.De boerderij ligt op een oeverwal waar al sinds de tijden van de Batavieren mensen hebben gewoond. De huidige eigenaren Jos en Joke Kuijer gebruiken de boerderij nu als woonhuis, voor creatieve workshops van Joke en bijeenkomsten van het bouwbedrijf van Jos. De historische boerderij is door de Kuijers vanaf 1997 langzaam weer in oude eer hersteld. Rondom de boerderij zijn vijftig hoogstamfruitbomen geplant. De voortuin is klassiek vormgegeven en het geheel is omzoomd door een beukenhaag.
De ondergrond van De Loohof is een archeologisch monument. Er zijn Romeinse munten, contragewichten, weefgetouwen en potscherven gevonden. Hoe oud de boerderij is, is niet meer te achterhalen. Waarschijnlijk is het van oorsprong een hallenboerderij, een veelal in het midden van Nederland voorkomend boerderijtype, die rond 1850 omgebouwd is tot een T-vormig gebouw. De muren zijn een waar mozaek van verschillende soorten bakstenen, dankzij de vele restauraties. In de keuken troffen de Kuijers een honderden jaren oud plafond van wilgentenen en kalk aan, en onder de oude beerput vonden ze een poepdoos uit het begin van de negentiende eeuw.
De Loohof was in de achttiende eeuw al een gemengd bedrijf van 26 hectare. Het bedrijf wordt in 1768 beschreven als ,,Eerstelijk Eenen Bouwhof, bestaande in Huis, Hof schuur, duijfhuis, backoven, cum anexen boomgaart, bouw en weylant tesamen ongeveer dartig mergen''. In de twintigste eeuw is de boerderij eigendom van de familie Lenderink. Vanaf 1953 zwaaien de vrijgezelle broers Bernard, Hendrikus en hun zus Lies er de scepter. In 1997 kopen de Kuijers de bouwvallige boerderij van de dan tachtigjarige Lies.
Onderzoekster Salverda wil met de boerderijverhalen een verband leggen tussen verleden, heden en toekomst. ,,Boerderijen overleven de bewoners'', zegt ze. En het platteland verandert langzamerhand in een verstedelijkte omgeving. De meeste geportretteerde boerderijen hebben dan ook geen agrarische functie meer. Salverda wil met de verhalen aansluiten bij de filosofie die de rijksoverheid heeft ten aanzien van historische gebouwen. In de nota Belvedere luidt het credo 'behoud door ontwikkeling', en de verhalen kunnen volgens Salverda een inspiratiebron zijn om te voorkomen dat historische gebouwen als het ware bevriezen in hun huidige gebruik. | Martin Woestenburg