Tulpen kunnen makkelijker en goedkoper op water tot bloei worden gebracht dan op potgrond. Dit blijkt uit onderzoek van Praktijkonderzoek Plant en Omgeving (PPO) in Lisse. De tulpen blijven vaak echter wel wat kleiner.Tulpen die als snijbloemen worden gekweekt wortelen traditioneel in potgrond. Sinds een aantal jaren gebeurt het tot bloei laten komen, ofwel broeien van tulpen ook op water. Dit is minder zwaar werk dan broeien op potgrond: een kist met honderd bollen in potgrond weegt twintig kilo, een tray met honderd bollen in water weegt acht kilo. Andere voordelen van waterbroei zijn dat telers geen kosten voor potgrond meer hebben en geen ontsmettingsmiddelen voor de grond en de bollen meer nodig hebben. Ook het plukken van de bloemen gaat makkelijker. Verder kan het broeien gebeuren bij een iets lagere kastemperatuur, wat in een broeiseizoen zes kuub gas per vierkante meter bespaart. Door efficinter kasgebruik gebruiken waterbroeiers ook de helft minder elektriciteit. ,,Tulpenbroei op water is dus Arbo-technisch en milieukundig beter en de kostprijs per bos daalt met een paar centen. Nadeel van waterbroei is dat de planten iets lichter worden. Voor de vaasduur maakt dat niks uit, maar de stelen blijven vaak wat korter, waardoor een bos tulpen op de bloemenveiling iets minder oplevert. De methode is ook niet geschikt voor alle tulpen, aldus onderzoeker drs Bert Snoek. De bloemen zijn verder gevoelig voor calciumgebrek, waardoor bladschilfers ontstaan, en er kunnen problemen met de wortelgroei optreden.
Snoek concludeert dat waterbroei vooral aantrekkelijk is voor kleine bedrijven, die n miljoen bollen per jaar verwerken, omdat ze minder massa hoeven te verplaatsen. Daarnaast kunnen starters ook beter met waterbroei beginnen. Voor grote, gemechaniseerde bedrijven, die meer dan tien miljoen bollen verwerken, vergt omschakeling meer investeringen. Naar schatting wordt tegenwoordig ruim de helft van de tulpen op water tot bloei gebracht. | Yvonne de Hilster