Passieve varkens lijden meer in kale hokken

  Nieuws
  Vaknieuws
  Wagenings commentaar
  Dossiers
  Perskamer
  Archief
  Agenda
  Nieuws
  2011
  2010
  2009
  2008
  2007
  2006
  2005
  2004
  2003
  2002
  2001
  2000
  RSS
  Agenda
  Open dagen
  Congressen en symposia
  Cursussen
  Promoties & Oraties

17 jun 2004
Onderdeel: Wageningen-UR
Nummer: 0422_2

Het karakter van een varken is mede bepalend voor de reactie van de dieren op hun huisvesting. Zo gaan passieve varkens veel meer dan actieve varkens staartbijten in kale hokken. Een verschil dat ook tot uiting komt in de hoeveelheid maagzweren bij de slacht, zo blijkt uit het promotieonderzoek van ir Liesbeth Bolhuis.

Varkens reageren heel verschillend op stressvolle omstandigheden. De zogenaamde rugtest maakt het mogelijk deze individuele reactiepatronen, die ook wel worden gezien als de persoonlijkheid of het karakter van het varken, te typeren. In de rugtest worden biggen op hun rug gelegd en gedurende een minuut vastgehouden. Op basis van de reactie op deze stressvolle situatie worden de dieren ingedeeld in twee gedragstypes: actieve of passieve verzetters. Bolhuis onderzocht of de typering van jonge biggen op basis van deze rugtest een voorspellende waarde heeft voor hun reactie op later leeftijd op verschillende huisvestingssituaties.

Varkens werden kaal gehuisvest, in hokken met een beton- en roostervloer, of verrijkt in soortgelijke hokken waarin de vloer bedekt was met stro. Stro wordt daarbij gezien als een uitlaatklep voor de natuurlijke behoefte van varkens om verkennend gedrag te vertonen. Daarnaast is gekeken of het karakter gevolgen heeft voor het agressieve gedrag dat varkens vertonen als ze gehergroepeerd worden. Actieve varkens blijken vaker en langer te vechten, maar uiteindelijk verschilt de sociale status die actieve en passieve varkens verkrijgen niet. Volgens Bolhuis wijst dit erop dat de actieve dieren meer rigide zijn in hun agressieve gedrag, terwijl passieve varkens flexibeler zijn in hun gedrag.

Het onderzoek van Bolhuis bevestigt de grote invloed van stro op het gedrag van varkens. Dieren in kale hokken vertonen vaker beschadigend gedrag, zoals staart-, oor- en pootbijten. Dit geldt het sterkst voor de passieve varkens, die in de verrijkte hokken ook vaker spelen dan de actieve varkens.

Bolhuis vond ook aanwijzingen dat de gedragsverschillen tussen de twee typen varkens een neurochemische achtergrond heeft en verband houdt met de activiteit van neurotransmitters in bepaalde hersengebieden.| Gert van MaanenIr Liesbeth Bolhuis promoveert vrijdag 18 juni bij prof. Victor Wiegant, hoogleraar Psychoneuro-endocrinologie in Utrecht en voormalig hoogleraar Neuro-endocrinologie in Wageningen.


Print nieuwsbericht