Nieuws

Verhoogd risico pluimveebedrijven op vogelgriep bij water- en wilde watervogelgebieden

Gepubliceerd op
15 augustus 2017

Alle soorten pluimveebedrijven (leg, vleeskuiken, eend, kalkoen) die op een afstand tot 500 meter van sloten/waterwegen gevestigd zijn, hebben een duidelijk verhoogd risico op de introductie van een laag pathogeen aviaire influenza (LPAI) virus: naarmate de afstand kleiner wordt, neemt het risico steeds sterker toe.

Daarnaast hebben kalkoenbedrijven en legbedrijven met uitloop die tot op een afstand tot 500 meter gevestigd zijn, een duidelijk verhoogd risico op de introductie van LPAI virus van wilde watervogelgebieden; ook hier geldt: naarmate de afstand kleiner wordt, neemt het risico steeds sterker toe. Voor het onderzoek zijn surveillancegegevens gebruikt die zijn verzameld in de periode 2007-2013. Dit onderzoek is uitgevoerd door Wageningen Bioveterinary Research (WBVR) in Lelystad in samenwerking met SOVON Vogelonderzoek Nederland, de Erasmus Universiteit en de Gezondheidsdienst voor Dieren (GD Animal Health).

Aviaire Influenza (AI)

Aviaire influenza (AI) is een infectie van pluimvee of wilde vogels die veroorzaakt wordt door een virus van het influenza A genus. Een LPAI virus veroorzaakt meestal milde ziekteverschijnselen bij pluimvee (eilegdaling, voeropname daling, iets verhoogde sterfte). Een hoog pathogeen aviaire influenza (HPAI) virus infectie bij pluimvee wordt gekenmerkt door exponentieel toenemende sterfte onder pluimvee. Een LPAI virus van het subtype H5 of H7 kan muteren naar HPAI virus in pluimvee. Daarom worden infecties met deze LPAI virussen in pluimvee bestreden.

Pluimvee met vrije uitloop verhoogd risico

Evenals uit eerder onderzoek (periode 2007-2010) bleek, is nu met gegevens uit een langere onderzoeksperiode duidelijk geworden dat legpluimveebedrijven met vrije uitloop een duidelijk hoger risico hebben op introductie van LPAI virussen dan legpluimveebedrijven zonder vrije uitloop. Dit is te verklaren doordat pluimvee met vrije uitloop meer in contact kan komen met (uitwerpselen van) wilde vogels, het natuurlijke reservoir voor vogelgriep virussen.

Epidemioloog Armin Elbers van WBVR: “Uit het recente onderzoek is dus gebleken dat niet alleen gekeken moet worden naar het soort pluimveebedrijf, maar ook naar de omgevingsfactoren. Korte afstand tot waterwegen (sloten/vaarten/kanalen/meren) en wilde watervogelgebieden dragen bij tot een verhoogd risicogebied voor pluimveebedrijven, in het bijzonder voor vrije uitloopbedrijven."

Volgens Elbers zijn er verschillende opties waaraan je zou kunnen denken hoe hiermee in de toekomst om te gaan:                         

  1. maatregelen ter voorkoming van LPAI virus infecties zoals o.a. verhoogde biosecurity, weren van wilde vogels, vestigingsbeleid;
  2. maatregelen om snel een LPAI virus introductie op te sporen en te bestrijden zoals o.a. een gedifferentieerd surveillanceprogramma voor pluimveebedrijven in risicogebieden.                 

Het onderzoek is uitgevoerd in het kader van de Wettelijke Onderzoek Taken (WOT) van WBVR voor het Ministerie van Economische Zaken.

Het onderzoek is recentelijk gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Emerging Infectious Diseases van het Amerikaanse Centers for Disease Control and Prevention (CDC)