Inclusieve en duurzame economie onherroepelijk, overheidsingrijpen noodzakelijk

Persbericht

Inclusieve en duurzame economie onherroepelijk, overheidsingrijpen noodzakelijk

Gepubliceerd op
13 januari 2017

Het Klimaatakkoord in Parijs stelt de agrofoodsector voor een grote uitdaging. Om aan de doelstellingen te voldoen is een transitie naar een inclusieve en duurzame economie nodig. Deze uitdaging kan niet aan de markt alleen worden overgelaten: bij externe effecten zoals broeikasgassen en bij verdelingsaspecten zoals groeiende inkomensongelijkheden is overheidsingrijpen nodig. Een actief en samenhangend beleid gebaseerd op solide wetenschappelijk onderzoek is vereist.

Wageningen Economic Research heeft vijf onderzoeksstrategieën benoemd die samen zullen leiden tot gezondere voeding, een duurzame agrofoodproductie, een weerbare agrofoodsector, een economie met gesloten kringlopen, en een economie waarin iedereen deelneemt. Deze strategieën heeft Wageningen Economic Research vandaag tijdens het jaarlijkse Agrodebat gepresenteerd in het position paper ‘Towards an inclusive and sustainable economy’.

De reguliere markteconomie houdt geen rekening met broeikasgassen, niet-hernieuwbare hulpbronnen - zoals fossiele brandstoffen en minerale grondstoffen -, natuurlijk kapitaal, of een inclusieve economie. Om hier inzicht in te krijgen, is regelmatige monitoring van de inclusiviteits- en duurzaamheidprestaties van het agrocomplex en de gehele bioeconomy nodig. Op verschillende vlakken gebeurt dit al, zoals de Monitoring Duurzame Zuivelketen of het jaarlijkse monitoren van het energieverbruik in de glastuinbouw. Op macroniveau geeft het Bruto Binnenlands Product economische groei aan. Deze indicator houdt echter geen rekening met de gevolgen van die groei in ecologisch en sociaal opzicht. Inzicht in de waarde van bijvoorbeeld natuurlijk kapitaal is noodzakelijk. Daarnaast vraagt inclusiviteit, waarbij rekening wordt gehouden met de behoeften van alle mensen, om monitoring van verdelingsaspecten van inkomen, werk, gezondheid en opleiding.

Risicomanagement zorgt voor een betere weerbaarheid van de sector. Voldoende inzicht in de onzekerheden die veranderingen in de productie beïnvloeden, kunnen helpen om publieke, private en maatschappelijke partijen te overtuigen om te voldoen aan milieueisen en het ontwikkelen van toekomstbestendige waardeketens. Er is een raamwerk nodig om de gevolgen van overheidsingrijpen beter te kunnen beoordelen en om te bepalen in welke fase de duurzame economie zich bevindt. Daarnaast moet de wetenschap bestaande modellen zoals MAGNET uitbreiden, waarbij de meer complexe marktwerkingen en beleidskeuzes worden geïmplementeerd. Water, natuur, emissies, nutriënten en gezondheid krijgen op deze manier een wezenlijke rol in beleidsvorming.

Het succes van een circulaire agrosector valt of staat met de acceptatie van consumenten en de reactie van producenten op marktprikkels zoals belasting, regelgeving en prijsregulatie. Ook de interactie tussen en visievorming met stakeholders is cruciaal voor het tot stand brengen van gedragsverandering en het bepalen van richting.