Eerste goudjakhals gezien in Nederland

Nieuws

Eerste goudjakhals gezien in Nederland

Gepubliceerd op
29 februari 2016

Op 19 februari 2016 is een goudjakhals (Canis aureus) waargenomen op de Veluwe. Het betreft de eerste waarneming van deze diersoort in Nederland. De waarneming is gedaan met behulp van een cameraval. Op verzoek van de terreinbeheerder wordt de precieze vindplaats niet bekendgemaakt.

Toeval

De goudjakhals op de Veluwe is ‘bij toeval’ geregistreerd tijdens een onderzoek naar het terreingebruik van hoefdieren dat Alterra momenteel in samenwerking met Wageningen University uitvoert. De camerabeelden zijn voorgelegd aan enkele bekende jakhalzen-experts. Deze hebben bevestigd dat het hier om een goudjakhals gaat.

goudjakhals.jpg

Opmars

Binnen Europa is de soort aan een opmars bezig. Aanvankelijk kwam de goudjakhals vooral voor op de Balkan en in Griekenland en Turkije. Inmiddels is de soort echter ook meer naar het westen en noorden aangetroffen, in landen als Italië, Oostenrijk, Zwitserland, Tsjechië, Polen en de Baltische Staten. Ook in Duitsland wordt de soort op een groeiend aantal plekken gezien. De dichtstbijzijnde melding is afkomstig uit de omgeving van Frankfurt.

Kenmerken goudjakhals

De goudjakhals is een middelgrote hondachtige. Met een schouderhoogte van circa 50 cm is de soort duidelijk groter dan een vos. De vachtkleur is zeer variabel. Op de rug bestaat de vacht meestal uit een combinatie van zwarte, bruine en lichte haren, wat het dier een ruige indruk geeft. De goudjakhals heeft relatief lange poten en smalle voeten. Zijn oren zijn groot. Een ander duidelijk kenmerk is de korte (circa 25 cm), altijd omlaag hangende staart met een zwarte punt.

De goudjakhals is een alleseter. Hij jaagt op hazen, konijnen, knaagdieren, reptielen, amfibieën en vogels, maar eet ook vogeleieren, fruit en afval. De soort leeft in zeer uiteenlopende gebieden. Hij komt voor in onder meer steppen, bossen en moerassen, maar schuwt ook het cultuurlandschap niet.

Binnengewandeld, ontsnapt of uitgezet

“We weten nog niets over de oorsprong van het waargenomen dier,” zegt Alterra-onderzoeker Edgar van der Grift. “Het dier kan op eigen kracht ons land zijn ‘binnengewandeld’, maar het kan ook zijn dat het een ontsnapt of illegaal uitgezet dier is. Op dit moment proberen we DNA-materiaal van het dier te vinden, zoals uitwerpselen of haren. Dat kan meer inzicht geven in de herkomst van dit dier.”

Foto cameraval: Alterra