Grote waternavel

Invasieve oever- en waterplanten

De meeste invasieve exotische onkruiden zijn oever- en waterplanten. Het aantal nieuwe soorten dat zich in Nederland vestigt neemt nog steeds toe. Vanaf 1990 is het aantal nieuwe soorten waterplanten verdubbeld van 20 naar ca. 40 soorten. De handel in planten door vijver- en tuincentra is een van de belangrijkste oorzaken voor introductie. Invasieve oever- en waterplanten in particuliere tuinen aan de rand van open water vormen een steeds grotere bron van verspreiding.

Overlast

Invasieve exotische oever- en waterplan­ten zorgen voor veel overlast omdat ze sterk woekeren en moeilijk te bestrijden zijn. Hierdoor ontstaan zeer dichte (drijvende) vegetaties die het onderliggende water verduisteren. Inheemse plantensoorten worden verdrongen, er ontstaat zuurstof tekort in het water, met als gevolg vissterfte en andere fauna, verstrikt waterwild en stank. Door het belemmeren van de waterafvoer, het dichtslibben van watergangen en blokkeren van kunstwerken neemt de kans op wateroverlast toe.

Parelvederkruid
Parelvederkruid

Verspreiding

Om de verspreiding via de handel in te dammen is in 2010 het Convenant Waterplanten ondertekend door het bedrijfsleven, het ministerie van Economische Zaken (EZ) en de waterschappen in Nederland. In het convenant is o.a. afgesproken dat bovenstaande planten­soorten in Nederland niet worden geleverd aan consu­men­ten en ook niet door de aangesloten bedrijven in eigen beheer worden gebruikt.

Probleemsoorten

De belangrijkste probleemsoorten zijn:

  • Crassula helmsii; Watercrassula
  • Hydrilla verticillata; Hydrilla
  • Hydrocotyle ranunculoides; Grote waternavel
  • Ludwigia grandiflora; Waterteunisbloem
  • Ludwigia peploides; Kleine waterteunisbloem
  • Myriophyllum aquaticum; Parelvederkruid
  • Myriophyllum heterophyllum; Ongelijkbladig vederkruid

Bron: Convenant Waterplanten (2010)