Alumniverhaal

Alumnus Ronald van der Heide - MSc Landscape Architecture and Planning

Ronald is landschapsarchitect en projectleider bij Copijn Tuin- en landschapsarchitecten. Naast de inhoud is het planvormingsproces een belangrijk onderdeel van zijn werk. Bij Copijn krijgen medewerkers de ruimte mee te denken over de vakinhoudelijke lijn. Op die manier verkennen ze samen wat hen binnen het bureau bindt en waar ze voor willen staan.

Ik ging in Wageningen studeren omdat ik het artistieke zocht en gek ben op het Nederlandse landschap.

Baan

Copijn werkt voor particulieren, overheden, projectontwikkelaars en landgoedeigenaren, voornamelijk op kleine- en middenschaal. Het bedrijf bestaat uit drie onderdelen: Tuin- en landschapsarchitecten, Realisatie en Boomspecialisten. Kenmerkend is dat een groot aantal van de projecten daadwerkelijk wordt uitgevoerd. Juist deze slag naar uitvoering is voor ons belangrijk. De uitvoerders werken onafhankelijk van de architecten zodat de ontwerpen van Copijn ook door andere bedrijven kunnen worden uitgevoerd.

Als landschapsarchitect heb ik meestal met zo’n vijftien projecten tegelijkertijd in mijn portefeuille, waarvan er vier tot vijf ook daadwerkelijk gelijktijdig lopen. De rest staat in de wacht. Een van de projecten die ik onder mijn hoede heb is het Inrichtingsplan Eendragtspolder, nabij Rotterdam. Dit gaat om 300ha waterbergings- en recreatiegebied. Vanaf het begin was ik hierbij betrokken. Op dit moment zitten we in de laatste fase voor de uitvoering. Een ander project is een particuliere tuin in Utrecht. Daar komt een nieuw huis te staan waarbij een goed tuinontwerp hoort.

Opleiding

Wat ik terug zie van mijn opleiding in mijn werk is de benadering van mijn opgaven: analytisch en conceptueel. Ook ligt de nadruk vooraan in het ontwerpproces, in het uitdenken van de hoofdlijnen.  Dit zorgt voor een stevige basis voor het verdere ontwerpproces. Achteraf gezien vond ik de stage cruciaal in mijn opleiding.

Daarna deed ik twee afstudeervakken. Een over het watersysteem van Goeree-Overflakkee. De ander over de inpassing van de A73 (snelweg van Nijmegen tot Venlo). Dit was een analytisch gericht afstudeervak. Mijn keuzevakken waren gericht op de grafische kant, de recreatiekant en beplanting. In Zweden volgde ik drie maanden vakken in de richting van beplanting. Daar hadden ze een vrij psychologische blik op het vak. Waarom ik in Wageningen wilde studeren? Ik was op zoek naar het artistieke en ik ben gek op het Nederlandse landschap.