Tóg go bog é.

Op vrijdag 5 september ging mijn avontuur van start en vloog ik van Eindhoven naar Dublin. Ik had geen idee wat me te wachten stond. Inmiddels alweer anderhalve week later schrijf ik mijn tweede blog vanuit hartje Dublin. De dagen zijn voorbij gevlogen. Op het moment dat je in het vliegtuig stapt, besef je niet wat er daarna allemaal op je af gaat komen. Een vreemde stad, onbekende mensen om je heen, een nieuw huis en een andere universiteit en taal. Het voelde even alsof ik aan mijn introductieweek in Wageningen begon. Afgelopen maandag ben ik pas begonnen met mijn colleges, maar de dagen daarvoor heb ik zeker niet stil gezeten. Samen met Catijn en Sarah heb ik al erg veel van Dublin ontdekt. Laat ik bij het begin beginnen.

Op het vliegveld in Dublin werd ons direct duidelijk dat we in Ierland aan waren gekomen. Een oudere man schoot ons te hulp bij het vinden van de juiste bus en voegde er direct aan toe: “Don’t worry, everything is poorly signed, but hé this is Ireland!”. En hij had gelijk, bordjes die een looprichting of bestemming aangeven vinden de Ieren overbodig. Gelukkig hoef je je plattegrond maar open te slaan, of er komen al mensen op je af om hulp te bieden. Het gaat dan misschien niet allemaal zo efficiënt en snel als wij gewend zijn, maar door het vriendelijke karakter van de Ieren kom je er altijd wel uit. Tijdens onze introductie werd dit nogmaals bevestigd. Les één: “Tóg go bog é”, of voor degenen die het Gaelic nog niet zo goed beheersen: “Take it easy”. In Ierland wordt niets ver van te voren gepland en als er al iets is gepland is, dan wordt dat waarschijnlijk op het laatste moment nog veranderd. Ze zien wel hoe het loopt en maken zich vooral nergens druk om. Dit was de verklaring voor de minimale informatie over onze introductie, vakken en jaarplanning die we van te voren kregen, of eigenlijk niet kregen. Het enige wat echt vast stond was namelijk onze toelating op de universiteit, de officiële registratie moest uiteraard later nog plaatsvinden.

Gelukkig is er inmiddels een stuk meer duidelijkheid. Ik ben gesetteld op 29 St Augustine Street, Dublin 8 en heb een heel leuk Duits huisgenootje, Sarah. Mijn vakken zijn zo goed als rond. Op geheel Ierse wijze zat onze hoofdbegeleider nog in het buitenland op het moment dat onze, nog niet gekozen, vakken begonnen. Maar uiteindelijk hebben we het zelfs voor elkaar weten te krijgen om vakken te volgen op andere ‘schools’ dan waar Wageningen een contract mee heeft. Een beter vakkenpakket hadden we denk ik nergens anders kunnen vinden. De komende maanden krijg ik les in ‘Food Innovation & Entrepreneurship’, ‘Food & Pharmaceutical Instrumentation’, ‘Sensory Evaluation’, ‘Gastronomy’ en geloof het of niet, ‘Spirits & Liqueurs’ en ‘Wine Studies’. Deze laatste twee vakken worden dan ook gegeven in een klaslokaal dat omgetoverd is tot bar. We krijgen les van een van de beste sommeliers van Ierland, hoe vet is dat!

Zoals ik in mijn vorige blog al had gezegd, gaat deze uitwisseling natuurlijk niet alleen maar om studeren. De afgelopen dagen heb ik vooral veel van de stad zelf gezien. Van het Phoenix Park, de National Gallery, de Chester Beatty Library, Trinity College, Dun Laoghaire, Glasnevin Cemetery tot Temple Bar, St Patrick’s Cathedral, de National Botanic Gardens en het Guinness Storehouse. Dat er meer dan genoeg te doen is in Dublin is wel duidelijk, mijn to-do-list wordt groter en groter. Ook heb ik al veel nieuwe mensen ontmoet. Vooral de uitjes van ESN (Erasmus Student Network) zijn erg gezellig en eindigen vrijwel altijd in een van de pubs met een glas Guinness in de hand. 

Sláinte!