Zero hunger, WURSustainable development goal

2. Zero hunger

De wereldbevolking neemt sterk toe en zal naar verwachting in 2050 9 miljard bedragen. In nog geen veertig jaar tijd komen er dus 2 miljard mensen bij die moeten wonen, werken en eten. Er is niet een algemene oplossing voor handen, duurzame voedselzekerheid vraagt om een multidisciplinaire aanpak.

Van honger naar voedselzekerheid

Om aan deze vraag op een duurzame manier te kunnen voldoen moet veel gebeuren. Dat wordt een hele klus als we bedenken dat er zeker niet meer landbouwgrond bij zal komen. De kans is zelfs groot dat door de klimaatverandering en de bevolkingsdruk het areaal zal afnemen. En het wordt ook een hele klus omdat water, fosfaat en bijvoorbeeld brandstof schaarser zullen worden. Er zijn diverse paden die we bewandelen om tot de benodigde transities te komen tot een duurzaam, betaalbaar, betrouwbaar hoogwaardig voedselsysteem te komen dat kan voorzien in de diverse en groeiende behoefte.

Een logische keuze is om te kijken naar de productie. Met de Growth Yield Gap Atlas wordt inzichtelijk gemaakt wat de potentiële opbrengst is van bestaande landbouwgronden. Met deze gegevens is duidelijk waar investeringen in agrarische en technische ontwikkeling het meeste effect hebben. Programma’s als N2Africa (stikstof) of Manos al agua (Water) werken aan het verbeteren van de lokale productie door een beter en slimmer beheer van de natuurlijke bronnen.

Een meer technische oplossing is in het meeste basale proces van de hele voedselvoorziening, de fotosynthese. De efficiëntie van dit elementair proces waarbij zonlicht zorgt dat water en koolstofdioxide worden omgezet in koolhydraten (zoals suikers) en zuurstof is in veel planten vooralsnog vrij laag. In het programma Photosynthesis 2 werken 51 instituten wereldwijd samen aan het verbeteren van de efficiëntie van fotosynthese.

Naast het werken aan een betere productie van voedsel is ook na de productie nog het nodige te verbeteren. Maar liefst 40% van al het voedsel dat we wereldwijd produceren gaat verloren, in het productieproces, tijdens de logistiek of aan tafel. In Nederland wordt jaarlijks gemiddeld 34 kg goed voedsel per consument weg gegooid. Er zijn tal van manieren om voedselverspilling te voorkomen.

Sustainable Development Goal 2 (Geen Honger) of voedselzekerheid gaat over meer dan alleen honger. Het gaat ook over ondervoeding en overvoeding (obesitas). Naast 800 miljoen mensen die dagelijks honger hebben, hebben volgens de FAO 1 miljard mensen last van ondervoeding door tekorten aan vitaminen of mineralen. Tevens hebben bijna 2 miljard mensen last van overgewicht (waarvan 650 miljoen obese). Het onderzoek naar consumentengedrag is hierbij van belang. Ook in de eiwittransitie is consumentengedrag een belangrijke factor, naast technologische aspecten als vleesvervangers.Het programma ‘Agriculture for Health & Nutrition (A4NH)’ kijkt juist naar de potentie van agrarische ontwikkeling voor gender-neutraal gezondheid en voedingswaarde voor de armen.

Er is niet een eenduidige route naar een wereld zonder honger, maar door in te zetten op meer integraal beleid, interdisciplinair onderzoek en samenwerking met overheden, private partijen en onderzoekinstituten werken we aan de duurzaamheidsdoelen zoals klimaatslimme voedselsystemen.

Voorbeelden van WUR projecten

N2AFRICA

N2AFRICA is een grootschalig wetenschappelijk ‘research-in-development’-project gericht op stikstofbinding op de peulvruchtenakkers van kleine Afrikaanse boeren. Onze visie op succes is het opzetten van duurzame, langdurige partnerschappen waarmee Afrikaanse kleine boeren kunnen profiteren van symbiotische stikstofbinding door peulvruchten door effectieve productietechnologie, zoals ent- en meststoffen. Het project onder leiding van Wageningen Universiteit & Research heeft een looptijd van vijf jaar en vindt plaats in samenwerking met het International Institute of Tropical Agriculture (IITA) en het International Livestock Research Institute (ILRI) en vele partners in heel Afrika. N2Africa heeft meer dan 230.000 kleine boeren bereikt, die verbeterde peulvruchtrassen, Rhizobium-entstoffen en fosfaatmeststoffen hebben uitgeprobeerd en toegepast.




Bananenteelt

Bananen vormen het basisvoedsel voor meer dan 400 miljoen mensen in de tropen. De banaan is het op drie na meest geconsumeerde voedingsgewas, het meest geconsumeerde voedsel dat niet is gebaseerd op granen en het meest geconsumeerde fruit ter wereld. De wereldwijde bananenteelt wordt echter ernstig bedreigd door wijdverbreide schimmelziekten, waarvan de Panamaziekte en de zwarte Sigatokaziekte de belangrijkste zijn. Deze ziekten vormen een bedreiging voor het levensonderhoud van miljoenen mensen. Het publiek-private samenwerkingsprogramma PromoBanana richt zich op de Filipijnen, waar een professioneel laboratorium wordt opgezet op basis van fundamentele en toegepaste kennis over de Panamaziekte en de zwarte Sigatokaziekte. Met de diensten van dit laboratorium kunnen kleine en grote bananentelers ziekten vroegtijdig opsporen, verspreiding ervan voorkomen en bemesting van het gewas
optimaliseren.