Heterogeniteit en risicospreiding

Project

Heterogeniteit en risicospreiding

Het centrale thema van het veerkracht concept is de respons van ecosystemen op veranderingen (verstoringen). Een veerkrachtig ecosysteem heeft een zodanig adaptief vermogen dat het ondanks verstoringen toch blijft functioneren. Het is de capaciteit van ecosystemen om verstoringen te absorberen en te veranderen waarbij het adaptieve vermogen behouden blijft en belangrijke ecosysteemfuncties kan blijven vervullen.

Veerkracht en ruimtelijke heterogeniteit

Het begrip veerkracht is de afgelopen decennia zeer uitgebreid bediscussieerd in de wetenschappelijke literatuur, zonder dat dit tot bruikbare handvatten voor het natuurbeleid heeft geleid. Recentelijk verschijnen in de literatuur echter concrete pogingen om het begrip veerkracht te operationaliseren voor het natuurbeleid. Met name de positieve relatie tussen veerkracht en de ruimtelijke heterogeniteit van natuurgebieden en het omringende landschap (Bengtsson et al. 2003) biedt aanknopingspunten. Het belang van heterogeniteit wordt herkend als een van de kansrijke adaptatiemaatregelen voor het opvangen van verstoringen door weersextremen. Daarnaast begint empirische onderbouwing te ontstaan dat heterogeniteit inderdaad leidt tot stabielere populaties.

Het onderzoek

In het onderzoekproject wordt de relatie tussen heterogene landschappen en de veerkracht van ecosystemen getoetst op basis van empirische data. De empirische toets richt zich op de relatie tussen heterogene landschappen en de populatieontwikkeling van beleidsrelevante soorten (SNL soorten en (typische) Natura 2000 soorten). Ook richt het zich op de heterogeniteit van moerassen en hun omgeving en de populatiedynamiek van dagvlinders, vogels en libellen.

Deliverables

  • Symposium
  • Wetenschappelijk artikel

Publicaties