A blooming business. Identifying limits to Lake Taihu's nutrient input

Promotie

A blooming business. Identifying limits to Lake Taihu's nutrient input

Promovendus dr. ABG (Annette) Janssen
Promotor prof.dr. WM (Wolf) Mooij
Copromotor dr. JH Janse
dr. A van Dam
Organisatie Wageningen University & Research, Leerstoelgroep Aquatische ecologie en waterkwaliteitsbeheer
Datum

vr 16 juni 2017 13:30 tot 15:00

Locatie Aula, gebouwnummer 362
Generaal Foulkesweg 1
362
6703 BG Wageningen
0317-483592

Gifgroene algenbloei in Chinees meer verdwijnt alleen bij minimale afvalstoffenlozing

Het water van het Taihu-meer bij de Chinese stad Shanghai is bedekt met een gifgroene drab van giftige algen. Deze algen zorgen voor een overweldigde stank, maken het meer ongeschikt voor drinkwater en werken verstikkend voor allerlei waterdieren. Promotieonderzoek van Annette Janssen bij het Nederlands Instituut voor Ecologie (NIOO-KNAW) en gefinancierd door het JSTP-programma van NWO toont aan dat de oplossing ligt in het terugdringen tot wel 90% van de huidige afvalstoffenlozing.

De Chinese economie heeft de afgelopen decennia een ongekende groei doorgemaakt met wel meer dan 10% per jaar. Terwijl torenhoge flatgebouwen uit de grond werden gestampt, nam de vraag naar voedsel, energie en luxeproducten toe. Bij de productie daarvan komen afvalstoffen vrij in het milieu. Bij een teveel aan afvalstoffen groeien giftige algen weelderig. De vraag voor het Taihu-meer was: wat is precies ‘teveel’?

Met een wiskundig ecosysteemmodel genaamd PCLake hebben onderzoekers van het NIOO-KNAW een inschatting gemaakt van de hoeveelheid afvalstoffen waarbij de giftige algen gaan domineren. “Het hangt er vanaf hoeveel algen je nog acceptabel vindt. Gemeten naar de hoogste doelstelling moeten de afvalstoffen tot wel 90% worden gereduceerd,” zegt Annette Janssen die 16 juni in Wageningen op dit onderwerp promoveert. “Het lastige is dat verschillende delen van het meer anders reageren op de lozingen. Taihu is net zo groot als de voormalige Zuiderzee en elk deel binnen het meer heeft andere eigenschappen. Zo zijn er diepere en ondiepe gedeeltes. Algen zijn van deze eigenschappen afhankelijk. Daarom zien we in sommige delen van het meer veel meer algen dan op andere plekken.“

In de jaren 80 van de vorige eeuw kampte Nederland met vergelijkbare problemen van afvalstoffen in het water. “Meren en sloten stonden bekend om hun stank en in veel oppervlaktewater kon je niet meer zwemmen,” herinnert prof. Wolf Mooij, de promotor van Janssen, zich nog goed. “Maatregelen die de lozingen van afvalstoffen verminderden, leidden toen tot schoner water. Zo kwam er verplicht fosfaatvrij wasmiddel op de markt en werd het bemesten van het boerenland beperkt door regels.”

Nu werkt de Chinese overheid ook aan oplossingen. Janssen legt uit: “Onze resultaten helpen bij het bepalen van maximaal toelaatbare hoeveelheid afvalstoffenlozingen.” Het terugdringen van de afvalstoffen zal overigens een hele klus worden. “De bodem van een meer werkt als een soort oplaadbare batterij.” Het duurt dus nog jaren voordat de bodem deze afvalstoffen echt kwijt is. “De Nederlandse situatie bewijst echter dat de aanhouder wint,” voegt prof. Mooij toe.