Large herbivores as a driving force of woodland-grassland cycles. The mutual interactions between the population dynamics of large herbivores and vegetation development in a eutrophic wetland

Promotie

Large herbivores as a driving force of woodland-grassland cycles. The mutual interactions between the population dynamics of large herbivores and vegetation development in a eutrophic wetland

Promovendus mr. ing. P (Perry) Cornelissen
Promotor prof.dr. F (Frank) Berendse
prof.dr. KV (Karle) Sykora
Copromotor dr ir J Bokdam
Organisatie Wageningen University, Leerstoelgroep Plantenecologie en Natuurbeheer
Datum

di 10 januari 2017 16:00 tot 17:30

Locatie Aula, gebouwnummer 362
Generaal Foulkesweg 1
362
6703 BG Wageningen
0317-483592
Instandhouding en herstel van de biodiversiteit zijn belangrijke doelstellingen in het beheer van natuurreservaten. In veel gevallen worden grote herbivoren gebruikt om deze doelen te bereiken. De algemene beheerstrategie van gecontroleerde extensieve begrazing met grote herbivoren is ter discussie gesteld aan de hand van een  'natuurlijker' begrazingsstrategie, die deel uitmaakt van het zogenaamde 'rewilding' concept. In dit concept spelen onbeheerde populaties van grote herbivoren een sleutelrol in de dynamiek van landschappen door het aansturen van cyclische bos-grasland mozaïeken. De vraag is of deze veronderstelling juist is in alle gevallen. Deze studie geeft aan dat in een voedselrijke omgeving zoals de Oostvaardersplassen, onbeheerde grote herbivoren struiken en bomen kunnen afbreken en dit om kunnen zetten in graslanden. Concurrentie tussen de grote herbivoren onderling en tussen grote en kleine herbivoren (ganzen) is de voornaamste oorzaak van deze omzetting naar grasland. Concurrentie en deze omzetting waren ook verantwoordelijk voor de populatieafname van de grootste herbivoor in dit systeem: runderen. Dit leidde tot de vraag of grote herbivoren in afgesloten, kleine, homogene en voedselrijke wetlands duurzaam kunnen samenleven. De studie toonde aan dat ‘resource partitioning’ (specifiek gebruik van voedselbronnen door herbivoren) een beter mechanisme voor duurzaam samenleven is dan variatie in klimatologische extremen (strenge winters). Voor duurzaam samenleven kan het beste de diversiteit van het systeem worden verhoogd door uitbreiding van het gebied en/of het verbinding met andere gebieden. Tot nu toe, heeft de studie aangetoond dat aan een paar voorwaarden voor de bos-grasland cyclus wordt voldaan. Het zal echter meer tijd in beslag nemen om te zien of ook aan de andere voorwaarden zal worden voldaan en of grote herbivoren inderdaad sturend zijn in de bos-grasland cycli.