west nile virus

West Nile virus

West Nile virus (WNV) of West Nile virus is een flavivirus dat door muggen van de Aedes familie wordt verspreid. WNV werd voor het eerst geïdentificeerd in de West Nile regio van Uganda in 1937.

Razendsnelle verspreiding

In 1999 werd WNV voor het eerst in de Verenigde Staten aangetroffen. De verspreiding van WNF over het gehele continent in de daaropvolgende jaren is een recent voorbeeld van de zeer snelle verspreiding na de eerste introductie in een nieuw gebied. De jaren erna bleek dat WNV zich definitief op dit continent heeft gevestigd. WNV is waarschijnlijk via besmette vogels in New York binnengekomen.

WNF manifesteerde zich eerst door een grote sterfte in de kraaienpopulatie. Vervolgens werden ook mensen en paarden besmet en dat veroorzaakte veel ziekte en zelfs sterfte bij zowel mensen als paarden. Geïnfecteerde mensen en paarden ‘produceren’ onvoldoende WNV om door muggen opgenomen en verder verspreid te worden.

Gevolgen voor mensen

Bij mensen vertoont de ziekte in de meeste gevallen geen of (milde) griepachtige verschijnselen van tijdelijke aard. Bij oudere mensen en mensen met een verminderde weerstand kan de ziekte echter gepaard gaan met ernstige verschijnselen zoals verlamming en blijvende zenuwaandoeningen.

Tot nu toe zijn in de VS meer dan 1000 mensen overleden ten gevolge van een WNV-infectie.

Infectie van paarden

WNV-infectie bij paarden in de VS leidde tot 2004 in ruim 15.000 gevallen tot de dood. Sinds 2004 is er voor paarden vaccinatie beschikbaar, waardoor de ziekte bij paarden sterk is teruggedrongen. De deelname aan vrijwillige vaccinatie is erg wisselend en gebeurt vaak pas op het moment dat WNV circuleert. De ontwikkeling van vaccins voor humane toepassing is in een vergevorderd stadium maar nog niet beschikbaar/toegelaten.

Verspreiding

WNV komt voor in Afrika, Europa, het Midden-Oosten, West- en Centraal-Azië, Oceanië en sinds 1999 dus ook in Noord-Amerika. Omstreeks dezelfde periode zijn uitbraken gerapporteerd in Algerije (1994), Roemenië (1996-7), Tsjechië (1997), Congo (1998), Rusland (1999), Canada
(1999–2007) en Israël (2000).

Naar aanleiding van de noordwaartse verspreiding van blauwtong en WNV in dezelfde periode heeft CVI een risicoanalyse uitgevoerd voor beide insecten-overdraagbare virusziekten. In de afgelopen jaren zijn ook besmettingen gerapporteerd in Rusland, Israël, Turkije, Griekenland, in meerdere landen in en rondom de Balkan, Italië (inclusief Sardinië), Oostenrijk, maar ook in Marokko en Spanje.

Het circulerende WNV in Europa bevat kleine genetische verschillen ten opzichte van de twee bekende subgroepen (lineages) van WNV. Deze variant veroorzaakt ook ziekte bij enkele andere vogelsoorten, maar de precieze consequenties van deze genetische verschillen zijn nog onduidelijk.

WNV in Europa

Tot nu toe zijn de besmettingen in Europa zeer beperkt gebleven en hebben niet geleid tot een snelle verspreiding zoals in de VS. Echter, sinds de eeuwwisseling lijkt er een lichte toename van incidentele besmettingen in en aan de rand van Europa, met name in de laatste jaren. Indien deze trend zich voortzet zal het verspreidingsgebied van WNV ook ons land kunnen gaan bereiken. Ter voorbereiding op WNF in Europa is een vaccin voor paarden geregistreerd en zijn virologische en serologische testen operationeel om WNV-infecties aan te tonen.