Blogpost

Naar nieuwe vanzelfsprekendheden

Gepubliceerd op
17 december 2012

Als ik terugkijk op het bijna afgelopen jaar, dan springen voor mij twee studies in het oog. Vanzelfsprekendheid is een sleutelwoord in beide.

Mirakel

In de eerste helft van 2012 verscheen onze studie Vlees vooral(snog) vanzelfsprekend. Geen toevallig gekozen titel. Behalve dat veel hedendaagse Nederlanders serieus bezig zijn met vleesloos en vleesarm eten, wordt in dit onderzoek vooral ook bevestigd hoe vanzelfsprekend we het vinden om veel en vaak vlees te eten. En deze vanzelfsprekendheid geldt niet alleen voor vlees. Meer dan ooit in de menselijke geschiedenis vinden we de overvloedige aanwezigheid van eten de gewoonste zaak van de wereld. We realiseren ons nauwelijks dat het hier in feite om een mirakel gaat. Het uitbundige voedselaanbod is dus ongekend in tweeƫrlei opzicht: in historisch perspectief en in de hoofden van mensen.

Kloek boek

Met tevredenheid blik ik terug op de belangstelling die er voor ons onderzoek over vleeseten en -minderen is geweest. Maar er is altijd baas boven baas. De interesse van het journaille voor Hamburgers in het paradijs van Louise Fresco, dat in de tweede helft van 2012 verscheen, was nog groter. In dit kloeke boek is vanzelfsprekendheid eveneens een kernwoord. Fresco is verbaasd, om niet te zeggen verbijsterd, dat we de hedendaagse voedselwereld van overvloed als vanzelfsprekend ervaren in plaats van er ons over te verwonderen en er diep van onder de indruk te zijn. Elke maaltijd is een wonder. Eten is allesbehalve vanzelfsprekend. Dat is het alleen als we eten zonder te weten en zonder geweten.

Uitdaging

Beide studies laten eenstemmig de boodschap klinken dat eiwitvoorziening tot de grootste uitdagingen van de komende decennia behoort. Om de wereld te voorzien van eiwitten is het zaak de huidige consumptie van dierlijke eiwitten (vlees, vis, zuivel, eieren) te verminderen en/of te vervangen door andere dierlijke en plantaardige eiwitten. Nieuwe vanzelfsprekendheden moeten worden gezocht. Die zijn enerzijds te vinden in alternatieve eiwitten van plantaardige origine. Anderzijds in de consumptie van andere diersoorten, zoals insecten, als alternatieve bron van eiwitten. Elk van beide zoekrichtingen is in 2012 voorzien van een kookboek. Het insectenkookboek en <L CODE="C05">Het kookboek van De Vegetarische Slager</L> zagen het licht.

Ratatouillesoepje

Om te wennen aan de eiwitconsumptie van de toekomst, zouden we ons bij de bereiding van ons kerstmaal eens kunnen laten inspireren door beide kookboeken. Waarom het viergangendiner niet begonnen met een ratatouillesoepje met dragonballetjes? Gevolgd door een tussengerechtje van gefrituurde bugs balls met meelwormen. En wat is een kerstdiner zonder hoofdschotel bestaande uit een rollade van gehackt (100% vegetarisch gehakt) met cranberry, vergezeld door walnoten met cranberryketchup, gewokte spruitjes en rode piepers uit de oven? Hoe lang zal het nog duren voordat de traditionele afsluiter van de kerstdis bestaat uit een chocoladetaartje met buffalowormen of een stukje mierzoete buglava?       

Met een dergelijk kerstmenu sorteren we voor op een verrassende en verrijkende toekomst met nieuwe vanzelfsprekendheden. Om te beginnen in 2013. Dat het komende jaar vol aangename verrassingen en verrijkende ervaringen mag zijn. Dat wens ik iedereen toe. Vanzelfsprekend.