tropisch bos

Nieuws

Benoeming Marielos Peña Claros tot persoonlijk hoogleraar Bosecologie en Bosbeheer

Gepubliceerd op
15 januari 2020

Marielos Peña Claros is door de raad van bestuur van Wageningen University & Research benoemd tot persoonlijk hoogleraar ecologie en beheer van tropische bossen. Onlangs won ze ook nog de IUFRO Scientific Achievements Award voor haar werk op het gebied van bosbeheer. “Het is een prachtige erkenning.”

Na haar middelbare school in Santa Cruz, Bolivia, vertrok Marielos Peña Claros (1969) naar Brazilië om daar aan de Universiteit van São Paulo Biologie te studeren. Een goede keuze. “Ik vond alle vakken leuk”, aldus Marielos. “Maar toen ik eenmaal het vak plantecologie had gevolgd, wist ik: dit is het!”

Toponderzoekers

Terug in Bolivia werkte zij bij een Boliviaanse NGO aan natuurbescherming. “Ik had daar de kans om met een groep Amerikaanse toponderzoekers op expeditie te gaan om te bepalen welke bosgebieden beschermd moesten worden. Ik heb daar met twee vooraanstaande plantecologen mogen werken. Dat was heel inspirerend. Ik vond het werk dat ze deden prachtig. Zo is mijn liefde voor bosecologie en tropische bossen ontstaan.” Marielos zocht naar een passende masteropleiding. Dat werd Ecologie aan de Universiteit van Florida in de Verenigde Staten. Voor haar masterscriptie onderzocht ze palmhart (een delicatesse die wordt gebruikt in salades). “En dan met name het effect van de oogst op de palmbomen: wat doet het met de populatie en met de soort?” Hiervoor deed ze veldwerk in Bolivia.

Promotietraject

Promoveren deed ze aan de Universiteit Utrecht. Haar specialisatie: bosecologie. Vervolgens vertrok ze voor bijna vijf jaar naar Bolivia. Daar onderzocht ze de effecten van houtproductie op bosdynamiek, bosherstel, en biodiversiteit. “Het was fijn om daar te zijn: ik deed het werk dat ik geweldig vond en was dicht bij mijn familie.” Marielos leidde het onderzoeksteam van het Bolivian Forest Management Project (BOLFOR). Later werd ze ook directeur van het Bolivian Forest Research Institute in Santa Cruz. Haar focus: bosmanagement en de impact ervan op de ecosystemen. “Een onderwerp met grote maatschappelijke relevantie.”

Naar Wageningen

In 2006 kwam ze terug naar Nederland. Na verschillende kortere posities, onder meer op Hogeschool van Hall Larenstein, begon ze in 2010 als onderzoekster bij Wageningen Universiteit. In 2015 werd ze universitair hoofddocent, en sinds 1 juni 2019 is ze persoonlijk hoogleraar bij de groep Bosecologie en Bosbeheer. Een mooie beloning voor haar werk. Marielos: “Wageningen is een geweldige plek om te werken, met veel kansen op het gebied van interdisciplinair onderzoek. Het is een fijne combinatie tussen onderzoek en lesgeven.” Ze merkt ook dat ze vanuit Wageningen kan bijdragen aan het stimuleren van capaciteiten in tropische landen. “Ik vind dit heel belangrijk, omdat er in deze landen vaak maar weinig promotieplekken beschikbaar zijn. Terwijl er veel behoefte is aan hoger opgeleide mensen.”

Onderzoek

Marielos doet nog steeds veel onderzoek in Bolivia en Brazilië. Haar hart ligt nog altijd bij het beheer en bescherming van tropisch bossen. De branden in het Amazonegebied waren voor haar dus extra heftig om te zien. “Het gebied is onherstelbaar beschadigd, dat is heel droevig.” Voor haar eigen onderzoek richt ze zich op bosherstel na menselijke verstoring, zoals landbouw of houtproductie. Daarbij onderzoekt ze wat gedaan kan worden om het herstel te verbeteren.

Prijs

Niet lang geleden won Marielos de IUFRO Scientific Achievements Award voor haar werk en onderzoek op het gebied van bosmanagement. Elke vijf jaar krijgen tien onderzoekers deze prijs uitgereikt voor hun wetenschappelijke resultaten. Marielos: “Ik ben er heel blij mee. Het is een mooie erkenning voor mijn werk.” Ze zit nog vol plannen voor de toekomst: “We moeten meer onderzoek doen naar duurzame bosbouw. We weten nu meer dan twintig jaar geleden. Maar er worden nog te weinig stappen gezet om bossen en ecosystemen te herstellen. Ik zie het als mijn taak om ervoor te zorgen dat dit onderwerp op de agenda blijft. Onze aarde heeft dat nodig.”