chemische onkruidbestrijding op verhardingen

Nieuws

Duitse deskundigen tegen verbod glyfosaat

Gepubliceerd op
10 juli 2014

Berlijn, 2-7-2014. Deskundigen van verschillende Duitse wetenschappelijke instellingen hebben geen bezwaren tegen het gebruik van glyfosaat houdende gewasbeschermingsmiddelen. Dat bleek uit een inhoudelijk overleg van de Duitse Bundestagcommissie voor voeding en landbouw (Ausschusses für Ernährung und Landwirtschaft) met een aantal deskundigen op het gebied van gezondheid en voedselveiligheid. Glyfosaat is volgens het Bundesinstitutes für Risikobewertung (BfR) wereldwijd een van de meest toegepaste onkruidbestrijdingsmiddelen in de land- en tuinbouw

Biodiversiteit

Maria Krautzberger, voorzitter van het Umweltbundesamtes (UBA) sprak haar voorkeur uit voor het terugdringen van het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen. Toch is zij, ondanks het feit dat glyfosaat een van de meest toegepaste onkruidbestrijdingsmiddelen is, niet voor een totaal verbod omdat de risico’s van glyfosaat acceptabel zijn in verhouding tot andere toegelaten middelen. Wel ziet zij een mogelijk indirect probleem met betrekking tot de biodiversiteit rond akkers. Door toepassing van glyfosaat worden akkeronkruiden bestreden waardoor er een voedselprobleem kan ontstaan voor vogels. Om dat te voorkomen pleit Krautzberger voor het aanhouden van teeltvrij zones en akkerranden waar wilde planten zich kunnen ontwikkelen ter verbetering van de leefruimte van vogels.

Lage toxiciteit

Ook Roland Solecki van het Bundesinstitut für Risikobewertung (BfR)  pleitte voor glyfosaat, vanwege de relatief lage toxiciteit (giftigheid). Mogelijke schadelijke effecten van zogenaamde hulpstoffen, die meestal toxischer zijn dan glyfosaat, ziet hij  niet als probleem omdat deze stoffen al op korte termijn worden uit gefaseerd.  Met betrekking tot de risico’s voor menselijke gezondheid raad Solecki een totaal verbod op glyfosaat ook af omdat de alternatieven veel schadelijker zijn.  "Dan moeten alle middelen worden verboden" volgens Solecki. Het BfR heeft vastgesteld dat de inname van glyfosaat onder de grenswaarden blijft. Met een juist en zorgvuldig gebruik van glyfosaat zijn er geen schadelijke effecten op de gezondheid van mens en dier te verwachten.

Alternatieven

In Duitsland wordt jaarlijks ongeveer 5900 ton glyfosaat gebruikt in de landbouw en ongeveer 40 ton door particulieren rond huis en in tuinen. Volgens Hans-Gerd Nolting van het Bundesamt für Verbraucherschutz und Lebensmittelsicherheit (BVL) is het verbruik in Duitsland redelijk constant terwijl het mondiale verbruik, geschat op ongeveer 650.000 ton, nog steeds toeneemt. Problemen voorziet Nolting met name bij de toepassingen op verhardingen, het algemene verbod wordt ontweken omdat deelstaten ontheffingen  verlenen. Bij nieuwe toelatingsaanvragen wordt gebruik van glyfosaat op verhardingen niet meer toegestaan maar van bestaande middelen wordt de toelating niet ingetrokken. Nolting wijst er ook op dat alternatieven voor glyfosaat zoals (vet)zuren toxicologisch gezien niet beter scoren dan glyfosaat. 

Internationaal

Duitse deskundigen bevestigen dat er vanuit wetenschappelijk oogpunt weinig redenen zijn om het gebruik van glyfosaat te verbieden. Inmiddels is ook in meerdere (internationale) studies aangetoond dat verant­woord gebruik van glyfosaat op verhardingen een aanzienlijk lager milieueffect heeft dan niet-chemische technieken  zoals borstelen, branden, hete lucht en heet water. Daarnaast is het ook aanzienlijk goedkoper. De milieueffecten van niet-chemische technieken worden vooral veroorzaakt door het gebruik van fossiele brandstoffen.

tweede_kamer_web.jpg

Standpunt Nederland

In het kader van de 2e Nota Duurzame Gewasbescherming 'Gezonde groei, duurzame oogst' heeft Staatssecretaris Mansveld van Infrastructuur en Milieu aangekondigd het gebruik van onkruidbestrijdingsmiddelen op verhardingen per 2015 te willen verbieden. Voor 'overige terreinen' buiten de landbouw is een verbod voor professioneel gebruik van gewasbeschermingsmiddelen per november 2017 voorzien. Voor particulier gebruik wordt geen verbod voorgesteld, hier wordt vooral ingezet op voorlichting om het gebruik terug te dringen en risico's te minimaliseren. Een uitzondering op het verbod wordt gemaakt voor terreinen waar zich plagen voordoen, die alleen door inzet van chemische bestrijding voldoende kunnen worden beheerst (zoals Aziatische boktor of eikenprocessierups).