Nieuws

Eendagsvliegen gevoelig voor imidacloprid

Gepubliceerd op
13 maart 2013


Het gebruik van het insecticide imidacloprid ligt onder vuur. De stof staat onder verdenking dat het mede verantwoordelijk is voor de sterfte onder bijen. Maar dat is niet het enige. Imidacloprid kan ook in het oppervlaktewater terechtkomen. Hoe groot daar het risico op schade is, is nog niet zo duidelijk, zegt Paul van den Brink. Maar eendagsvliegen zijn gevoeliger dan tot nu toe gedacht werd.

Gegevens over imidacloprid zijn nog schaars. Maar er is reden genoeg om de giftigheid van imidacloprid op het zoetwaterleven nader in kaart te brengen. Paul van den Brink bepaalde met collega's van zeven zoetwatersoorten zowel de acute als chronische gevoeligheid voor imidacloprid. Hij deed dat voor onder andere vlokreeft, waterluis, bootsmannetje, pluimmug, schietmot en eendagsvlieg, door de diertjes in het lab gedurende vier en achtentwintig dagen aan een oplopende reeks concentraties van het insecticide bloot te stellen.

Uit de kortdurende testen blijkt dat met name de geteste eendagsvliegen en kokerjuffers een stuk gevoeliger zijn dan de rest. Het gaat hier om het larvale stadium van deze soorten. De onderzoekers bepaalden zowel de concentraties waarbij de helft van de beestjes dood gaat (LC50) als die waarbij de helft immobiel werd (EC50). Effecten zijn al bij relatief lage concentraties merkbaar. De effecten van chronische blootstelling zijn nog duidelijker. De geteste eendagsvliegen (twee soorten) blijken aanzienlijk gevoeliger dan de rest en leggen al bij verrassend lage concentratie het loodje. “Deze waarden zijn veel lager dan de gegevens die uit de literatuur beschikbaar zijn,” zegt Paul van den Brink in een toelichting in Resource. "Daarmee voegt het belangrijke informatie toe aan de bestaande kennis. Of de eendagsvliegen in ons land daarmee in gevaar zijn, valt nog moeilijk te zeggen."

De gehaltes aan verontreinigingen in onze sloten en plassen zijn op te zoeken in de digitale bestrijdingsmiddelenatlas. Paul van den Brink: “Er worden in ons land in ieder geval concentraties gevonden die rond de chronische EC50 liggen. Maar van deze concentraties weet je niet of ze langdurig voorkomen. Op dit moment vindt een herevaluatie plaats van het gebruik van imidacloprid door het College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden. Zij moeten deze data zeker toevoegen aan de risicobeoordeling.”