Nieuws

Europa minder afhankelijk maken van eiwitimport

Gepubliceerd op
24 januari 2014

De Europese Unie wil dat de veevoederindustrie in Europa minder afhankelijk wordt van eiwitimport uit Noord- en Zuid-Amerika. Wageningen UR onderzoekt de kansen van nieuwe eiwitbronnen, zoals algen, bietenblad en koolzaadolie. En doet tegelijkertijd proeven om de sojaproductie in Europa verder te ontwikkelen.

De wereld eet steeds meer vlees, een logisch gevolg van de stijgende wereldbevolking en de groeiende welvaart. De veevoederindustrie heeft dus meer grondstoffen voor dierlijke eiwitten nodig. Soja is nummer één, dankzij de goede aminozuursamenstelling en verteerbaarheid. Volgens Chris de Visser, business developer bioraffinage van Wageningen UR, importeert Europa ruim 30 miljoen ton soja per jaar uit de Amerika’s. "Die afhankelijkheid maakt Europa kwetsbaar en dat wil de EU veranderen", zegt De Visser.

Europese soja

europa_soja.jpg

De Visser heeft zitting in de focusgroep Protein Crops van het European Innovation Partnership. Deze onderzoekt de mogelijkheden om de Europese plantaardige eiwitproductie te verhogen. Waaronder Europese soja. In Europa wordt ongeveer 400.000 hectare soja verbouwd. Stel dat Europa de helft van de soja-import uit Noord- en Zuid-Amerika wil vervangen door soja van Europese bodem, dan moet de productie enorm omhoog. Wageningen UR werkt samen met Agrifirm aan een strategie om een Noordwest-Europees teeltareaal van soja te creëren. Aangepaste, goed producerende rassen zijn dan een voorwaarde. De Visser: "Pas als de opbrengst per hectare flink stijgt, zijn akkerbouwers te verleiden om tarwe en maïs te vervangen door soja."

Bioraffinage

Volgens De Visser zijn ook alternatieven voor soja nodig: "We kijken bijvoorbeeld samen met partners naar de perskoek van koolzaad en zonnebloem. Dit is een bijproduct van de productie van plantaardige oliën, waarvan de voederkwaliteit verbeterd kan worden door het bioraffinageproces aan te passen. Daarnaast onderzoeken we of we uit andere agrarische restproducten, zoals suikerbietenblad, een volwaardig eiwitconcentraat kunnen halen."

Algen en eendenkroos

kroos.jpg

Voor wat verder in de toekomst zijn algen en eendenkroos in beeld. "In potentie kun je hieruit per hectare vier tot vijf keer meer eiwit winnen dan uit soja. Resultaten uit onze proeven met bioraffinage wijzen bovendien uit dat het eiwit kwalitatief goed is. Probleem is dat het eiwit verpakt is in veel water dat nog wel eerst verwijderd moet worden. Daarom werken we nu aan een methode om het water tegen acceptabele kosten te verwijderen."

Diervoederindustrie

De Visser verwacht dat Europa over tien jaar beter in zijn eigen eiwitbehoefte kan voorzien. Voorwaarde is dat de Europese diervoederindustrie en veredelaars de handen ineenslaan om een markt voor alternatieve eiwitbronnen te creëren. De consument kan voor een zetje in de rug zorgen, vindt hij. "Europese supermarkten willen al toe naar producten die volledig vrij zijn van genetisch gemanipuleerde grondstoffen. Dit biedt kansen voor GM-vrije eiwitbronnen uit Europa."