Persbericht

Europees geld voor groot onderzoek naar erfelijke ziekten bij paarden

Gepubliceerd op
14 april 2014

Onlangs is een groot onderzoek gestart naar erfelijke ziekten onder paarden. Het gaat om ziekten die ernstige welzijnsproblemen veroorzaken voor de paarden en die de paardensector behoorlijke verliezen oplevert. Een aantal Europese onderzoeksinstituten waaronder Wageningen University neemt deel aan dit zogeheten HORSEGENE-project dat de erfelijke factoren zal ontrafelen met behulp van DNA-informatie. Doel is om paarden via fokkerij minder bevattelijk te maken voor erfelijke ziekten.

In het onderzoeksproject dat in februari is begonnen werken de universiteit van Leuven (België), de Animal Health Trust (Verenigd Koninkrijk), de Swedish University of Agricultural Sciences (Zweden) en Wageningen University samen met meer dan tien betrokken organisaties uit de sector. HORSEGENE heeft een looptijd van drie jaar. Er is een bedrag van in totaal 2,4 miljoen euro mee gemoeid.

Erfelijke ziekten

Onder paarden komt een aantal ernstige, erfelijk overdraagbare ziekten voor die behalve het welzijn van de paarden aantasten, ook grote financiële gevolgen hebben voor de paardenhouders.

Het doel van het HORSEGENE-project is de genetische achtergrond van osteochondrose, staart- en maneneczeem en chronisch progressief lymfoedeem verder te ontrafelen. Via fokprogramma’s wordt het zo mogelijk om paarden minder bevattelijk te maken voor deze ziekten.

Osteochondrose is een ontwikkelingsstoornis in het kraakbeen van jonge, groeiende paarden en kan leiden tot een ernstige belemmering in het gebruik van het paard als gevolg van chronische of terugkerende kreupelheid. Staart- en maneneczeem is een seizoensgebonden allergische reactie op beten van Culicoides insecten (knutten) die leidt tot ernstige jeuk en zelfverminking ten gevolge van deze jeuk. Zowel osteochondrose als staart- en maneneczeem komen voor in vele paardenrassen wereldwijd.

Chronisch progressief lymfoedeem, ook wel bekend als chronische mok, wordt vooral waargenomen bij de zwaarder gebouwde paardenrassen met veel beharing aan de onderbenen en wordt veroorzaakt door een systematisch falen van het lymfesysteem en de elasticiteit van de huid. Getroffen paarden tonen een toenemende zwelling, verdikking en verharding van de huid van de onderbenen, wat vaak eindigt in ernstige misvorming van de benen en invaliditeit.

De wijze van overerving van deze ziekten blijkt complex te zijn en inspanningen om via traditionele selectie en fokkerij deze ziekten te verminderen, boeken beperkte vooruitgang. Daarom is een nieuwe aanpak nodig. Informatie op DNA-niveau van paarden kan bijdragen aan fokkerij- en selectiebeslissingen om de ernstige problemen, veroorzaakt door deze ziekten in de paardensector,  te kunnen aanpakken en daarmee het welzijn van paarden te verbeteren.