Foto: Ries van Wendel de Joode/Hollandse Hoogte

Nieuws

Nederlands riool fosfaatmijn?

Gepubliceerd op
9 april 2014

Fosfaat terugwinnen uit het slib van waterzuiveringsinstallaties zal eerder rendabel zijn dan fosfaat winnen uit dierlijke mest of winning van struviet, blijkt uit een studie van LEI Wageningen UR.

Foto: Ries van Wendel de Joode/Hollandse Hoogte

Hoewel de Nederlandse veehouderij fosfaatoverschotten heeft – in de vorm van mest – en delen van Frankrijk en Duitsland juist behoefte hebben aan deze essentiële voedingsstof voor landbouwgewassen, is het toch niet economisch rendabel de mest zo ver te transporteren. De fosfaatgehaltes in natuurlijke mest zijn namelijk laag in vergelijking met kunstmest en bovendien moet de drijfmest verwerkt worden om aan de exporteisen te voldoen. Met name op de afzet (zowel export als afzet in Nederland) van varkensmest moeten Nederlandse veehouders geld toeleggen en daar komt voorlopig geen verandering in.

Via het recyclen van fosfaat uit rioolslib zou Nederland wel al binnen afzienbare tijd op economisch rendabele wijze van een groot deel van haar fosfaatoverschotten af kunnen komen, aldus de onderzoekers.

Essentiële bouwstof, maar niet alleen voor snelwegen

Door aanpassingen aan zuiveringsinstallaties, ingegeven door milieuwetgeving, werd in 2009 al twee keer zo veel fosfaat uit het afvalwater verwijderd als in 1982. Van alle fosfaat die in het riool terechtkomt, wordt nu 84 procent verwijderd voordat het gezuiverde water weer in het milieu terugkomt. De uit het riool verwijderde slib wordt verbrand en de overgebleven as wordt veelal verwerkt in bouwmaterialen, zoals asfalt en beton. Daarmee gaat dus de belangrijke voedingsstof fosfaat verloren.

Fosfaatmijnen raken uitgeput

Twee derde van de rioolslib zou gebruikt kunnen worden voor fosfaatrecycling; de rest is te vervuild met veel zware metalen om te gebruiken als grondstof voor fosfaatwinning. Uit het bruikbare as is vervolgens ook weer ongeveer twee derde van alle aanwezige fosfaat terug te winnen. , Zo kan dus ruim 40 procent (twee derde van twee derde) van alle verloren gewaande fosfaat weer gebruikt worden als grondstof voor de landbouw, in plaats van voor stedenbouw. En dat treft ook de mijnbouw. Voor voedselproductie wordt nu op zulke grote schaal fosfaat gedolven in mijnen, dat – als het op dit tempo doorgaat – de fosfaatmijnen voor het eind van deze eeuw uitgeput zullen zijn.