Nieuws

Ontwikkeling sorteermodule voor Mycosphaerella bij komkommers

Gepubliceerd op
28 mei 2014

De schimmelziekte Mycosphaerella (of Mycos) veroorzaakt bij komkommers een inwendige vruchtrot, die in het beginstadium aan de buitenkant niet zichtbaar is. Tijdens het sorteren zijn besmette komkommers moeilijk te herkennen. Ondanks diverse onderzoeken naar de oorzaken van Mycosphaerella blijft het een groot terugkerend probleem. Dit jaar is door Wageningen UR en Kompany een onderzoek gestart naar de ontwikkeling van een detectiemethode om tijdens het sorteren de met Mycos besmette komkommers op te sporen en te verwijderen.

Zelfs ervaren personeel lukt uitsorteren maar moeizaam, en vaak moet de sorteersnelheid verlaagd worden. Uitgesorteerde komkommers leveren niets op en worden als afval afgevoerd. Besmette komkommers die toch verkocht worden komen via de handel en retail bij de consument terecht. Deze 'rotte' komkommers zijn niet meer te verkopen en kunnen de 'gezonde' komkommers infecteren.

Schadepost van ruim 6 miljoen euro

Lastig becijferbaar zijn de kosten van terugvallende consumptie door aangetaste komkommers in het winkelschap en het uitblijven van herhalingsaankopen, omdat de consument na aankoop geconfronteerd wordt met aangetaste komkommers. Adviseurs en teeltvoorlichters schatten de gemiddelde schade op € 1,10 per meter per jaar. Bij een Nederlands areaal van 620 hectare komt dit neer op een schadepost van ruim 6 miljoen euro in de productieschakel per jaar. Om deze reden zien de telersverenigingen en retail graag dat komkommers met binnenrot voortijdig uit de keten worden gehaald.

Afwijking in de komkommer detecteren

Het onderzoekt moet leiden tot een technische oplossing voor de komkommersector die financieel haalbaar. Onderzocht wordt of het mogelijk is om op basis van (hyper)spectrale beeldverwerkende technieken (transmissie of in reflectie), gecombineerd met geometrische (kleur, textuur en vorm) beeldanalysetechnieken, de Mycosphaerella-afwijking in de komkommer te detecteren. Het onderzoek bouwt voor op de resultaten die in een eerder project behaald zijn met infrarood transmissie als detectiemethode.