Nieuws

Op zoek naar vernieuwing in beleid voor biodiversiteit

Gepubliceerd op
26 maart 2015

Onderzoekers van Wageningen UR hebben nationale en internationale initiatieven bekeken om het biodiversiteitsbeleid te vernieuwen. Vele initiatieven laten een combinatie zien van het vergroenen van besluitvorming, het mobiliseren van betrokken mensen, een gebiedsgerichte aanpak en nieuwe vormen van financiering. Het onderzoek is uitgevoerd voor het Planbureau voor de Leefomgeving.

Voordelen natuur staan centraal

Publieke en private partijen gaan meestal samen aan de slag als het gaat om het behoud van biodiversiteit, maar zijn pas geïnteresseerd als de voordelen van natuur centraal staan. De onderzochte initiatieven laten zien dat mensen die al actief en betrokken zijn, maar nog vaak aan de zijlijn staan, beter kunnen worden ingeschakeld. Dit geldt zowel voor mensen binnen het bedrijfsleven als de overheid, maar ook voor vele lokale betrokkenen en bewoners van gebieden met hoge biodiversiteit elders in de wereld. Deze mensen moeten wel leren omgaan met de instituties, de formele en informele spelregels die aan de basis staan van procedures, wetgeving, arrangementen en samenwerking.

Institutional crafting

Het leren omgaan met instituties zien de onderzoekers als een ambacht: Institutional crafting. Het gaat hierbij om het creëren, opbouwen, veranderen, duiden, toepassen en/of wegwerken van instituties, waardoor meer mensen (beter) kunnen participeren in initiatieven voor het behoud van biodiversiteit. Moderne communicatietechnologie als internet en smartphones bieden hiervoor nieuwe kansen voor interactie zoals educatie, participatie en netwerkvorming. Samenwerking en een toenemende aandacht voor bijvoorbeeld de financiering van biodiversiteitsbehoud scheppen nieuwe condities en ruimte om governance te versterken, zoals het koppelen van lokaal leiderschap aan natuurbescherming. Er zijn ook voorbeelden van hoe bedrijfskredieten verbonden kunnen worden aan de omgang met natuur. Het leren omgaan met formele wet- en regelgeving en informele spelregels zoals gemeenschappelijke overtuigingen is geen luxe maar bittere noodzaak. Dit betekent dat er serieus aandacht is voor de context waarin de bescherming van biodiversiteit plaatsvindt. Schaarse middelen worden op deze manier effectief ingezet, en dat kan weer de legitimiteit van het biodiversiteitsbeleid vergroten.