Rubber uit Russische paardenbloem serieus Europees alternatief voor rubberboomplantages

Nieuws

Rubber uit Russische paardenbloem serieus Europees alternatief voor rubberboomplantages

Gepubliceerd op
19 juni 2016

Natuurrubber is een onmisbaar bestanddeel in tienduizenden toepassingen, van auto- en vliegtuigband tot medische apparatuur. Bijna al dit rubber komt nu nog van rubberboomplantages uit Azië. In het Europese project Drive4EU werkt Wageningen University & Research samen met internationale bedrijven en onderzoeksinstituten aan een Europees alternatief: natuurrubber uit de Russische paardenbloem.

- Helaas, uw cookie-instellingen zijn zodanig dat de Video niet getoond kan worden - pas uw permissie voor cookies aan

Ingrid van der Meer van Wageningen University & Research is coördinator van Drive4EU ('Dandelion Rubber and Inulin Valorization and Exploitation for Europe'). Zij onderstreept het belang van een volwaardig alternatief voor de Hevea brasiliensis, de naam van de rubberboom. ‘De wereld is nu volledig afhankelijk van Zuid-Oost-Azië. In Zuid-Amerika, waar de eerste plantages waren, is grootschalige teelt door een schimmelziekte onmogelijk. Als die ziekte naar Azië overslaat, komt de productie van natuurrubber lam te liggen. Er moet een alternatief zijn.’

Succesvolle Europese productieketen

Hoewel natuurrubber in minstens 2.500 plantensoorten voorkomt, zijn de meeste soorten niet geschikt voor grootschalige productie van kwalitatief goed rubber. In een eerder project, EU-PEARLS, is aangetoond dat de Russische paardenbloem, Taraxacum koksaghyz, dat wél is. DRIVE4EU richt zich nu op de ontwikkeling van een succesvolle productieketen in Europa. En dat gaat voorspoedig, zegt Van der Meer: ‘In alle schakels van de keten hebben we al flinke vooruitgang geboekt.’

Grote stappen gezet in veredeling en agronomie

Taraxacum koksaghyz

De veredeling is zo’n schakel waarin grote stappen vooruit worden gezet. Complicerende factor was dat het materiaal in de genenbanken in de loop van decennia vervuild was geraakt. Van der Meer: ‘Onze onderzoekers moesten in het eerste EU-project met ezeltjes op de hoogvlakten van Kazachstan de juiste soort opsporen. Daar was gedegen botanische kennis voor nodig. Inmiddels zijn er flinke vorderingen gemaakt om in nageslacht via moleculaire technieken snel de juiste lijnen te kunnen selecteren. Maar ook op agronomisch gebied zijn belangrijke stappen gezet. Zo hoeft er sinds een jaar niet meer handmatig geoogst te worden en wordt er hard gewerkt aan machines voor grootschalige extractie.’

Doorbraak binnen vijf à tien jaar

De productie vindt nu nog op bescheiden schaal plaats. Op proefvelden in Zeeland en België is ongeveer twee hectare ingezaaid. Dit moeten er na de volgende oogst zes worden. ‘Er is meer biomassa nodig om een proeffabriek te kunnen bouwen. Bedrijven willen snel meer materiaal, want zij zien veel kansen voor Europees natuurrubber.’ Een doorbraak verwacht Van der Meer binnen vijf à tien jaar. ‘Het hangt sterk af van de rubberprijs. Die is nu erg laag. Maar stel dat de teelt in Azië last van ziekteverwekkers krijgt, dan kan de vraag naar Europees natuurrubber sterk stijgen.’

Aan de kwaliteit van rubber uit de Russische paardenbloem zal volgens Van der Meer niet liggen: Die is vergelijkbaar met die van traditioneel natuurrubber. Voor sommige toepassingen, zoals grip op een nat wegdek, lijkt paardenbloemrubber zelfs beter geschikt.’

Partners

Partners in DRIVE4EU zijn Wageningen University & Research, KeyGene, Institute of Botany (Tsjechië), Tereos Syral (France), GEA (Duitsland), Apollo Tyres, QEW, InExCB.KZ (Kazachstan), Mitas (Tsjechië), Rusthoeve, Joanneum Research (Oostenrijk), ILVO (België) en Netzsch (Duitsland).