Nieuws

Wageningse quinoa gaat de wereld over

Gepubliceerd op
1 juli 2014

‘Opzienbarend, maar ook wel weer begrijpelijk’, zo omschrijft veredelaar Robert van Loo van Wageningen UR de hippe status van quinoa. ‘Het is rijk aan eiwitten en andere gezonde inhoudsstoffen en er zit minder zetmeel in dan in pasta, rijst en aardappelen. Het is ook glutenvrij, wat prettig is voor mensen met glutenintolerantie. En je kunt er heerlijke maaltijden mee maken.’

Dicht bij de evenaar

De meeste quinoa komt uit de Boliviaanse en Peruaanse Andes. Sinds de jaren 90 van de vorige eeuw onderzoekt Wageningen UR hoe het gewas ook in Noordwest-Europa kan worden geteeld. Van Loo: ‘De quinoa-soorten uit de Andes worden dicht bij de evenaar verbouwd. De planten zijn gewend aan korte daglengtes om af te rijpen. Ga je die bijvoorbeeld in Nederland verbouwen, dan wordt het niks.’

Drie nieuwe quinoarassen voor Europa

Tussen 2003 en 2007 werkten Van Loo en zijn collega’s aan de ontwikkeling van nieuwe rassen. Door klassieke kruising zochten ze naar varianten die niet gevoelig zijn voor daglengte én vrij zijn van de bittere stof saponine. Drie nieuwe rassen waren het resultaat. Het Franse bedrijf AbbottAgra zag heil in Europese quinoa en verkreeg in 2007 een licentie om te gaan telen. Vanaf dat moment is het snel gegaan. Van Loo: ‘Dit jaar is er alleen al in Frankrijk 1.000 hectare ingezaaid. Maar ook in Nederland komt het los. Zo heeft de Dutch Quinoa Group samen met proefbedrijven inmiddels een areaal van 30 hectare ingezaaid met onze rassen. In samenwerking met Europese partners maakt Wageningen UR nu ook nieuwe rassen met bijvoorbeeld betere meeldauwresistentie en een hogere opbrengst. En ook met nieuwe kleuren, bijvoorbeeld donkerrode quinoa, omdat de consument zulke varianten ook al kent uit Zuid-Amerika.’

Teelt-in-Franrkijk2.jpg

Quinoa voor zoutrijke gronden

Prettig is ook dat de rassen het goed doen op zoutrijke gronden. Waar een ander gewas al snel het loodje legt, groeit quinoa stug door, zo wezen proeven uit.

Wageningen UR is nu in een vergevorderd stadium om voor het programma Securing Water for Food Wageningse quinoa te verbouwen op zoutrijke gronden in Chili, China en Vietnam.

Kostprijs naar beneden

Voorlopig is het aanbod van quinoa nauwelijks voldoende om aan de wereldwijde vraag te voldoen. Maar dat gaat veranderen, voorspelt Van Loo. ‘In Zuid-Amerika kan de productie niet zo eenvoudig worden opgeschaald. Maar het zou me niet verbazen als er in Europa over vijf jaar 20.000 hectare aan quinoa wordt verbouwd. Daardoor zal de marktprijs, die nu erg hoog ligt, naar beneden gaan.’

Zuid-Amerika niet de dupe

Bang dat Zuid-Amerika uiteindelijk de dupe zal zijn van de wereldwijde productiegroei, is Van Loo niet. ‘Voor de meeste Bolivianen en Peruanen is quinoa geen belangrijk onderdeel van de dagelijkse maaltijd. Tot de wereldwijde hype was de productie zelfs sterk afgenomen, omdat de opbrengst per hectare voor telers niet interessant genoeg was. Ik maak me meer zorgen om de mineralenexport. Als mineralen onvoldoende door bemesting worden aangevuld, wordt de bodem minder vruchtbaar. Ik vind het een verantwoordelijkheid van de internationale ketens, waar Wageningen UR ook onderdeel van uitmaakt, om daar goed op te letten.’