Persbericht

Wetenschapswinkel duikt in de Waterleliegracht

Gepubliceerd op
24 november 2014

De Koepelvereniging van eigenaren en bewoners van de eerste ecologische wijk in Amsterdam genaamd GWL klopt in 2013 aan bij de Wetenschapswinkel Wageningen met de vraag of er naar hun Waterleliegracht gekeken kan worden. Het water is koffiekleurig en stinkt en de hele gracht is overwoekerd met riet. De concrete onderzoeksvraag luidt: hoe staat het met de waterkwaliteit, de biodiversiteit en de aantrekkelijkheid van de gracht en welke scenario’s kunnen bijdragen aan een beter beheer? De rol van de Wetenschapswinkel Wageningen is het verwerven van kennis, waarmee het GWL en bestuurscommissie West en Waternet keuzes en vervolgstappen kunnen maken.

Het GWL (gemeentelijk waterleidingterrein) is de eerste eco-vriendelijke wijk in Amsterdam (sinds 1989) en ontworpen door stedebouwkundig architect Kees Christiaanse en landschapsarchitect Adriaan Geuze. De gebouwen zijn door enkele andere architecten samen met toekomstige bewoners ontworpen. Er is veel groen, er rijden geen auto’s en het afgekoppelde regenwater wordt via de daken naar een gracht geleid. Het ideaal is een aantrekkelijke gracht met mooi schoon water en een hoge biodiversiteit. De gracht blijkt echter tijdens de vorming van het masterplan van de wijk in 2012 niet aan deze oorspronkelijke doelstellingen te voldoen.

Gedurende een jaar hebben drie multidisciplinaire studentengroepen vanuit het vak Academic Consultancy Training (ACT) van Wageningen University bijgedragen aan het onderzoek, door te kijken naar de waterkwaliteit, de factoren die waterkwaliteit en biodiversiteit beïnvloeden en de mogelijk te nemen maatregelen. Met lieslaarzen en Secchi schijven wordt de gracht doorgespit, labonderzoek vindt plaats en het netwerk van betrokken wordt geïnterviewd.

De conclusie van het onderzoek: de kwaliteit van het water is redelijk en baggeren is noodzakelijk om dat zo te houden. De overstort verhogen voorkomt dat er water vanuit de Haarlemmervaart in de Waterleliegracht stroomt en de waterkwaliteit beheersbaar is. Her- en aanplant van riet in combinatie met oeverplanten, zoals Lisdodde, Zwanenbloem en Waterlelie bevordert biodiversiteit. Bevorderen van het zuurstofgehalte kan door het plaatsen van een fontein. De visuele aantrekkelijkheid  kan worden vergroot door het plaatsen van drijvende tuinen. Een bezinkbak kan de aanvoer van zand en afval via het hemelwatersysteem af vangen. Een natuurvriendelijke oever vergroot de mogelijkheid van een een habitat voor amfibieën, vogels en insecten.

Op 10 november, tijdens de afsluitende bijeenkomst blijkt dat het baggeren van de Waterleliegracht net is begonnen. Met GWL, de Bestuurscommisie West en Waternet is afgesproken om in december te bekijken hoe nu verder te gaan met de aanbevelingen van de Wetenschapswinkel. De conclusies en  aanbevelingen van dit rapport zijn overigens goed toepasbaar op andere stadswateren in de stedelijke gebieden van Nederland.