Project

Digitalisering varkenshouderij

In het project ‘Digitalisering varkenshouderij’ wordt het bedrijfsleven uitgedaagd nieuwe toepassingen te ontwikkelen die bijdragen aan een beter inzicht in (individuele) dierprestaties en gedragingen en het verminderen van het aantal ingrepen ter identificatie. Het project ‘Digitalisering varkenshouderij' is een samensmelting van de projecten ‘Mijn Varken’ en ‘Mijn Zeug’.

Voor een (kern)fokker is het economisch plaatje of meerwaarde van EID makkelijk rond te rekenen doordat zaken als geboortegewicht en erfelijke afwijkingen verplicht moeten worden geregistreerd ten behoeve van de fokkerij. Met de tijdbesparing door EID t.o.v. registratie op stallijsten is je investering in elektronisch oormerk en uitleesapparatuur terug te verdienen. Maar hoe zit dat voor een gesloten zeugenbedrijf dat elektronische oormerken gaat inbrengen? Wat is voor zo’n varkenshouder het return-on-investment?

Project "Digitalisering varkenshouderij"

In 2012 is gestart met het project ‘Mijn Varken’ waarbinnen is gekeken naar RFID en Early Warning Tools (zie presentaties onder gerelateerde informatie). In 2013 is gestart met het project ‘Mijn Zeug: digitaliseren informatiestromen in de zeugenhouderij’ waarbinnen de nadruk ligt op het kunnen verminderen van het aantal ingrepen ter identificatie bij fokzeugen door gebruik te maken van RFID.

Binnen het door LTO en NVV geïnitieerde project "Digitalisering varkenshouderij" - dat loopt op VIC Sterksel en bij diverse praktiserende varkenshouders – wordt geprobeerd daar de vinger op te leggen en eventuele drempels voor ondernemers weg te nemen. Enerzijds door middel van vergelijkend onderzoek, en anderzijds door het ondersteunen van innovatieve initiatieven die gebruik maken van EID uit het bedrijfsleven die varkenshouders helpen bij het verhogen van de arbeid efficiëntie op het bedrijf.

Oormerkenproef

Als je als ondernemer met EID aan de gang wilt, is een oormerk nodig dat in het oor blijft zitten - liefst van geboorte tot in de slachterij - zodat je het hele leven informatie aan het dier kunt registreren. Daarom heeft in 2014 op VIC Sterksel een uitgebreide oormerkenproef plaatsgevonden waarin 12 typen elektronische oormerken van 5 verschillende leveranciers met elkaar zijn vergeleken op gebied van o.a. fysiek en functioneel verlies en ontstekingsreacties. Dit onderzoek zit momenteel in de afrondende fase. Resultaten worden eind dit jaar gepubliceerd.

Drempels die ondernemers tegen kunnen komen bij invoering van EID is de bestaande uitleesapparatuur op het bedrijf. Worden de gebruikte nummers wel gelezen door het aanwezige voer- of selectiestation? En zit de dierherkenning links of rechts; oftewel: in welk oor moet het nummer ingebracht? Begin dit jaar is een groot aantal typen oormerken getest op de aanwezige voerstations op VIC Sterksel. Met nogal wisselend resultaat. Voor een grootschalige toepassing van EID in de varkenssector zou het goed zijn dat er een uniformeringsslag plaatsvindt.

Slimme randapparatuur

Sinds begin november is VIC Sterksel zelf bedrijfsmatig overgestapt op elektronische dieridentificatie voor alle geboren biggen. Ook hier op het varkensproefbedrijf zijn er zaken opgevallen die beter of gemakkelijker zouden moeten kunnen. Binnen het project “Digitalisering varkenshouderij” krijgt bedrijfsleven de ruimte om slimme randapparatuur te testen op gebruikservaringen. Soms door het stalpersoneel van VIC Sterksel, soms bij praktiserende varkenshouders. Zo hebben we een systeem getest om snel biggen te kunnen wegen, evenals een automatische slachtblikkoppeling waardoor slachtgegevens direct worden gekoppeld aan de database van het bedrijf. Na zo’n eerste test op gebruikerservaringen ligt de bal bij het bedrijfsleven om hun product of dienst te optimaliseren tot een praktijkrijpe plug & play tool. Door het slim combineren of automatiseren van bepaalde handelingen kan de factor extra tijd bij registratie zo veel mogelijk worden beperkt terwijl de kwaliteit van de informatie toeneemt.

Resultaten van EID

En dan, als alles werkt: hoe ga je de enorme database aan informatie zoals geboortegewicht tot meerwaarde brengen? Allereerst moet de software er op gericht zijn dat er gemakkelijk technische resultaten uit zijn te halen zodat je weet waar aandachtspunten liggen. Want veel registreren is leuk, maar de dier-data zal moeten worden door vertaald in optimalisatie van het management (bijv. d.m.v. attentielijsten die de varkenshouder kan gebruiken) om er meerwaarde aan te hangen op het bedrijf. Hier ligt zeker ook een mogelijkheid voor erfbetreders om op te pakken richting varkenshouder, door bijvoorbeeld nog gerichter te kunnen voeren of de prestaties van bepaalde eindberen te kunnen volgen. Bij slachterijen inventariseren we de mogelijkheden om de slachtgegevens automatisch terug te koppelen naar de bestaande database op het bedrijf.

In dit plaatje is het echter belangrijk om behalve naar het primaire bedrijf ook naar de totale varkenssector te kijken. Voor elke schakel in de keten kost EID in eerste instantie geld; terwijl het over de hele keten gezien juist geld zou opleveren, mits de gehele keten meedoet. Zo zou bredere invoering van EID in de sector een oplossing kunnen bieden voor de klepkeuring bij varkens die op export gaan of helpen bij de borging van vleesconcepten. Ook de mogelijkheden binnen deze grotere trends en ontwikkelingen worden binnen het project “Digitaliseren” geïnventariseerd.