Succesvol herbebossen in de Aride Tropische Kustzone

Project

Succesvol herbebossen in de Aride Tropische Kustzone

Ecosysteemherstel door herbebossen onder extreem droge en zoute omstandigheden kan wèl, mits je slim samenwerkt met de natuur! Dankzij een bescheiden jaarlijkse inzet van vrijwilligers en het gebruik van simpele methodes, is het gelukt in 10 jaar tijd op een eerder volledig kaal eiland met inheemse planten grote landschapsveranderingen teweeg te brengen. Het terrestrisch ecosysteem is weer op gang.

Foto rechtsboven: "Voor": Het planten van een acacia in 2004.

Foto onder:"Na": Dezelfde acacia in het landschap in 2013.

CIMG3111.JPG

Klein Curaçao is een eilandje van ± 0.7 km2 dat 10 km uit de kust van Curaçao ligt. Op dit zeer droge, platte koraaleiland waar de NO-passaat altijd stevig waait is er ook veel zout in de lucht en bodem. Het is een van de meest aride en desolate landschappen in de benedenwindse ABC-eilanden. In prehistorische tijd werd het door indianen bezocht om schildpadden te vangen.

Er zijn twee zoetwaterbronnen en de aanwezigheid van prehistorische schelphopen bevestigt de vroegere aanwezigheid van indianen op het eiland zoals in de vroege koloniale verslagen wordt beweerd. Inventarisaties laten zien dat voor meer dan 100 jaar er niet een boom of struiksoort in de natuur heeft gestaan. Eerst werd het eiland tijdens de Engelse bezetting rond 1800 rigoureus ontbost (voor brandhout en door begrazing van vee), vervolgens werd er rond het begin van de 20ste eeuw grootschalig fosfaat ontgonnen. Sindsdien werd het ook intensief begraasd door een kudde van 50 loslopende geiten.

Foto rechts: 'Voor": Een zoetwaterput in 2005

Foto onder: "Na": Dezelfde zoetwaterput in 2013.

Zoetwaterput

Herbebossing

Eerst werden in 1996 de graasrechten uitgekocht en werden de laatste geiten weggevangen. Vanaf 2000 heeft Debrot jaarlijkse herbebossingsexpedities georganiseerd naar het eilandje en het resultaat liegt er niet om. Ondertussen zijn er 16 plantensoorten die inmiddels bloemen, zaden en zaailingen voortbrengen en dit betekent dat zij kans hebben zichzelf in stand te houden en verder uit te breiden.

CIMG3111.JPG

De belangrijkste soort voor het eiland is de Mangel Blanku (Conocarpus erectus). Deze extreem zout- en droogteresistente boom heeft zich inmiddels wijd verspreid op het eiland. De grootste waren na 13 jaar al meer dan 4 m hoog. Diverse bodembedekkende grasachtigen zoals ‘korta-man’ (Cyperus planifolius) vormen nu uitgestrekte velden, waar eerst alleen kale rotsen waren. In de duinen langs de kust werden o.a. vruchten van de struik tabako di piskado uitgezaaid (Mallotonia gnaphalodes) en werd de bedreigde Inkberry (Scaevola plumieri) gestekt. Beide planten leveren nu beschutting en nectar voor een aantal kleine vlindersoorten.