Promotie

De zin en onzin van het manipuleren van vezels voor varkens en pluimvee

Door de toenemende beschikbaarheid van vezelrijke grondstoffen voor varkens- en pluimveevoeders zoekt de diervoederindustrie naar mogelijkheden om de benutting van deze grondstoffen door het dier the maximaliseren. De limiterende structuren voor de vezelafbraak in varkens en pluimvee werden in kaart gebracht.

De studies richtten zich in het bijzonder op de vezels uit DDGS, een bijproduct van de bio-ethanol productie uit mais, en raapzaadschroot (RSM), een bijproduct van de olieproductie. Verschillende technologische behandelingen om de vezelafbraak te beïnvloeden werden getest maar hadden weinig effect op de recalcitrante vezels uit DDGS en RSM. Pectine afbrekende enzymen bleken in kuikens wel de afbraak van vezels uit RSM te verhogen.

Verder blijkt dat de afbraak van vezelfracties uit DDGS en RSM gedeeltelijk gehinderd wordt door esterbindingen of waterstofbruggen, waarschijnlijk doordat de vezels doormiddel van deze bindingen in de rigide celwandmatrix verankerd zijn. Technologieën die specifiek deze bindingen verbreken, zoals alkalibehandelingen en in het bijzonder esterases bieden potentie.

The assumption of additivity in feed formulation systems is limiting the optimal use of fiber-rich feedstuffs.
Sonja de Vries

Tevens werd aangetoond dat de aanwezigheid van specifieke fermenteerbare vezelbronnen in het voer de vertering van DDGS- en RSM-rijke voeders kan beïnvloeden, voornamelijk door het veranderen van de fysische eigenschappen en passagesnelheid van de darminhoud.