Testimonial

Het verhaal van student Jovian Bunawan

Jovian Bunawan (Indonesië, Food Technology)
Ik wilde in Wageningen studeren omdat Nederland het walhalla is op zuivelgebied. Van jongs af aan wilde ik de wetenschap in en iets met voeding doen.
Jovian Bunawan (Indonesië, Food Technology)
Jovian Bunawan (1989) uit Indonesië, masterstudent Food Technology:

‘Ik wilde in Wageningen studeren omdat Nederland het walhalla is op zuivelgebied. Van jongs af aan wilde ik de wetenschap in en iets met voeding doen. Voeding is deel van het dagelijks leven en tegelijkertijd kun je er heel innovatief mee bezig zijn. Het interessante aan melk is dat je er zoveel kunt maken; boter, ijs, yoghurt, kaas.’

‘In Indonesië heb ik de bachelor Food Technology gedaan. Aan een bachelor heb je echter weinig als je carrière wilt maken, en ik wilde vooral ook nog veel meer leren, liefst in het buitenland. Met hulp van familie en een beurs voor mijn collegegeld, kon ik een jaar na mijn afstuderen uiteindelijk naar Wageningen. Dat mijn familie in mij investeerde, voelde niet als last maar gaf juist extra motivatie.’

‘Tijdens mijn eerste jaar heb ik me ook aangemeld voor het Food Valley Ambassador Program. Dit programma biedt internationale studenten de mogelijkheid een extra stage van een jaar te lopen bij een multinational in de Food Valley rond Wageningen. Ook hier ben ik aangenomen.’

‘Toch heeft het ernaar uitgezien dat ik mijn studie voortijdig moest staken. Het lukt mijn ouders niet het geld bij elkaar te krijgen om ook het tweede jaar in mijn levensonderhoud te voorzien. Familieleden konden niet meer bijdragen om het met hun bedrijven minder goed ging. Toen heb ik een aanvraag gedaan bij het Anne van den Ban Fonds.’

‘Ik maakte me in die periode echt grote zorgen. Het positieve antwoord van het Anne van den Ban Fonds maakte me dan ook zo ontzettend blij. Er viel een zware last van mijn schouders: ik kon doorstuderen! Graag wil ik laten zien dat ik alle investeringen waard ben. Ik werk hard en slim, en ben resultaatgericht. Ik pas er wel voor op me niet in mijn studie te verliezen. Volgens mij kom je verder als je leven in balans is. En dus spreek ik ook wel eens af met vrienden of ga ’s avonds naar het universitair sportcentrum.’

‘Wat een geweldige ervaring was, was het met zes vrienden meedoen aan een Europese studentenwedstrijd, de Eco Trophelia. De opdracht was een nieuw en milieuvriendelijk product ontwerpen. Het project kwam bovenop mijn studie, maar doordat ik er met vrienden aan werkte, voelde het niet als werken, terwijl we toch productief waren. Omdat vlees zo’n grote voetafdruk heeft, hebben we een vleesvervanger ontwikkeld op basis van gefermenteerde bonen en haver, vergelijkbaar met tempeh, die je kunt kruiden, paneren en frituren. Het product viel zo goed bij de jury dat we wonnen. Daar ben ik erg trots op.’

‘Mijn doel voor nu is op tijd afstuderen, en na mijn master een promotieplaats vinden, in Nederland, elders in Europa of in de Verenigde Staten, om nog meer kennis op te doen. Daarna wil ik graag verder in onderzoek en productontwikkeling. Misschien lukt het wel onze vleesvervanger op de markt te brengen. In de verre, verre toekomst wil ik universitair docent worden in Indonesië. Maar pas nadat ik ervaring in het bedrijfsleven heb opgedaan. Ik wil studenten kunnen laten zien dat wat je leert ook in de praktijk is te gebruiken. Bovendien blijf je als docent je levenlang leren; je moet nieuwe ontwikkelingen blijven volgen en die kennis weer delen. Ik denk dat zo’n baan veel voldoening geeft.’