Testimonial

Het verhaal van student Thanh Khai Lam

Thanh Khai Lam (Vietnam, Environmental Sciences)
Toen ik las dat het fonds me ging helpen om mijn studie af te ronden, gooide ik bijna mijn laptop in de lucht. Ik was zo ontzettend blij.
Thanh Khai Lam (Vietnam, Environmental Sciences)

Thanh Khai Lam uit Vietnam is masterstudent Environmental Sciences. Hij klopte aan het eind van zijn eerste jaar bij het Anne van den Ban Fonds aan.

‘Mijn moeder kreeg rugproblemen waardoor ze een tijd niet tot nauwelijks kon werken. Ze handelt in naaimachines voor zakken rijst en kunstmest, en heeft een onderhoudsservice. Voor mijn eerste studiejaar had ze al geld moeten lenen bij de bank en bij vrienden. Toen ze ineens veel minder verdiende leek het afmaken van mijn master onmogelijk te worden, hoe zuinig ik ook dat eerste jaar had geleefd.’

‘Via een medestudent hoorde ik over het Anne van den Ban Fonds. Uiteindelijk heb ik een aanvraag ingediend. De e-mail die uitsluitsel zou geven, durfde ik nauwelijks te open. Ik was zo bang voor een afwijzing. Toen ik las dat het fonds me ging helpen om mijn studie af te maken, gooide ik bijna mijn laptop in de lucht. Ik was zo ontzettend blij.’

‘Rode draad in mijn studie zijn mangrovebossen, die de kust op een natuurlijke wijze beschermen tegen erosie. Ik ben opgegroeid in Ho Chi Minh City, waar klimaatverandering en zeespiegelstijging voor steeds meer wateroverlast zorgen. Tijdens mijn bachelor biotechnologie in Vietnam heb ik onderzoek gedaan naar de CO2-vastlegging in mangrovebos. Door bewoners te betalen voor de CO2-opslag en het bosbeheer, gaan ze de voordelen van het mangrovebos erkennen en het niet als landbouwgrond gebruiken. Daar beïnvloedt de wetenschap het leven van mensen.’

‘Door de resultaten wilde ik meer leren over financiële mechanismen om mangrovebos te beschermen en te beheren. De ideeën die ik daarover heb, wilde ik graag verder ontwikkelen en toetsen in andere omgevingen. In Europa, volgens mij het hart van de wereld, kun je mensen ontmoeten uit alle windstreken. En zo belandde ik in Wageningen.

‘Voor mijn afstudeerscriptie heb ik een economische analyse gemaakt van aquacultuur en visserij in mangrovebos in Indonesië. Tijdens mijn stage wil ik me gaan verdiepen in kustbescherming door mangrovebos. Na mijn afstuderen wil ik in Vietnam graag in een kustbeschermingsproject werken. Ik moet nog zoveel leren, dat ik me af moet vragen wanneer is stop met studeren. Maar een PhD wil ik alleen doen als het veldwerk in Vietnam is – ik wil graag iets bijdragen aan mijn land. Tegelijkertijd besef ik dat een mastertitel onvoldoende kan zijn om beleidsaanbevelingen te kunnen doen. Ik moet dus veel kennis en ervaring op zien te doen bij een organisatie, en als ik goed mijn best doe kan ik resultaten boeken en toch lokale beleidsmakers adviseren. Want ik wil werken aan behoud en herstel van het mangrovebos langs de lange kustlijn van Vietnam.’

‘Wat mij ook inspireerde, was een filmpje over het Wageningse bedrijf Plant-e. Plant-e ontwikkelt een systeem dat elektriciteit kan winnen uit planten. Dat is ook toepasbaar in moerassen met brak water. Het zou een geweldige oplossing kunnen zijn in mangrovebos. Mensen hebben er nu vaak geen elektriciteit, en zitten ’s avonds veelal in het donker. Nog zo’n voorbeeld dat laat zien hoe belangrijk het is dat wetenschappelijke inzichten in de praktijk worden toegepast.’