Project

Koolstofopslag in veen als inkomstenbron

Bij de kap van tropische veenbossen komt veel van het broeikasgas CO2 vrij. Deze CO2 is afkomstig uit het hout en uit de drooggelegde veenbodem die oxideert na ontginning. Tenslotte ontstaan vaak veenbranden in de drooggelegde veenbodem die wederom leiden tot CO2 uitstoot. Koolstof die gedurende eeuwen langzaam is vastgelegd komt hierdoor vrij. Zo gaat ook een rijk ecosysteem verloren.

In het Carbopeat project onderzoekt Wageningen Environmental Research (Alterra), in samenwerking met een aantal internationale universiteiten, beleidsmakers, politici en andere belanghebbenden:

  • Hoeveel koolstof er ligt opgeslagen in de veengronden wereldwijd
  • Wat de wereldwijde betekenis is van tropische veengronden
  • Hoe de relatie is tussen landgebruik, grondwaterstand en CO2-emissie
  • Wat de mogelijkheden zijn voor compensatie en handel in koolstof
  • Wat de interacties zijn tussen koolstof, klimaat en mens
  • Hoe de in veen opgeslagen koolstof op een kosteneffectieve manier kan worden beheerd

Van opslag- naar emissiebron

Tropische veengronden beslaan slechts 0,25% van het landoppervlak. Maar dat veen bevat wel 3% van de wereldwijd in de grond en bossen opgeslagen koolstof. Door de ontginning van de veenbossen veranderen die dus van een grote opslag van koolstof in een aanzienlijke emissiebron van het broeikasgas CO2. De veengronden liggen veelal in ontwikkelingslanden. Zeventig procent van de tropische veengronden is te vinden in Zuidoost-Aziƫ. Carbopeat richt zich daarom voornamelijk op dat gebied.

Economische waarde

In het verleden won de lokale bevolking hout, schors, hars, latex en andere grondstoffen uit de veengebieden en bleef het systeem in evenwicht. Nu worden deze  gebieden echter op grote schaal gedraineerd en omgezet in palmolieplantages. Hierbij verdwijnt het systeem en komt veel CO2 vrij. Door economische waarde toe te kennen aan het wereldwijde belang van CO2-opslag, kan de manier waarop veengebieden geĆ«xploiteerd worden in de toekomst hopelijk veranderen.

Kennisverspreiding

Carbopeat zorgt ervoor dat de kennis die is vergaard over de relatie tussen ontginning van veenbossen en CO2-uitstoot, wereldwijde bekendheid krijgt en meegenomen wordt in discussies op internationale podia, zoals de UNFCCC (United Nations Framework Convention on Climate Change) en de Europese Unie.

REDD

Op de klimaatconferentie in Bali in 2007 is overeengekomen dat het voor ontwikkelingslanden economisch aantrekkelijk moet worden om hun veenkoolstofvoorraden ook in de toekomst verstandig te beheren. De uitdaging is om deze REDD-regeling (Reduced Emissions from Deforestation in Developing Countries) een praktische invulling te geven en ook ten nutte te laten komen van de lokale bevolking.

Links