Studentenverhaal

"Telkens als je een obstakel tegenkomt, moet je een soort puzzel oplossen"

Hey! Ik ben Luuk en ik heb bij de vakgroep BioNanoTechnologie gewerkt aan een sensor die de ziekte van Lyme in een teek kan detecteren.

Ik vond het heel erg leuk om zelf deze detectiemethode te ontwikkelen.
Luuk Lanters, student Moleculaire Levenswetenschappen

Sensor voor de ziekte van Lyme

De bacterie die de ziekte van Lyme veroorzaakt gebruikt namelijk een bovengemiddelde hoeveelheid mangaan. De sensor waaraan ik werkte, bevatte deeltjes die met mangaan een reactie aangaan, waarbij licht vrijkomt. Het vrijgekomen licht heb ik gemeten met een fluorescence spectrometer. Aan de hand van de hoeveelheid vrijgekomen licht kun je bepalen of een teek de ziekte van Lyme bij zich draagt.

Ik vond het heel erg leuk om zelf deze detectiemethode te ontwikkelen. Telkens als je een obstakel tegenkomt, moet je een soort puzzel oplossen om het weer werkend te krijgen. Hierdoor ga je telkens heel anders over hetzelfde onderwerp nadenken. Tijdens het volgen van vakken werk je vaak niet op deze manier naar een einddoel, wat thesis doen juist erg leuk maakt.

De eerste stap is gezet

Helaas bleek mijn detectiemethode nog niet betrouwbaar om de ziekte van Lyme aan te tonen. De sensor was namelijk nog niet gevoelig genoeg. Er zal dus nog meer onderzoek nodig zijn, wat vaak gebeurt in de wetenschap. Ik vond het desondanks supertof dat ik hieraan kon werken, want zodra er een doorbraak is in dit onderzoek dan kan de sensor worden meegenomen in het bos om teken te testen op de ziekte van Lyme. Op die manier kan dan in kaart gebracht worden waar risicogebieden zijn, zodat mensen gewaarschuwd kunnen worden. De kans is dan groter dat mensen zich sneller laten onderzoeken na een tekenbeet in een risicogebied, waardoor eventueel chronische Lyme kan worden voorkomen.