Project

Verzadigend en smakelijk voedsel

Als bekend is welke voedingsvezels een gevoel van verzadiging veroorzaken, is voedsel te maken dat goed verzadigt en toch smakelijk is.

Mensen stoppen dan eerder met eten waardoor de kans op obesitas of diabetes vermindert. Het project ‘Voedingsvezels en Gezondheid’ achterhaalt deze informatie via onderzoek met proefpersonen.

Het onderzoek ‘Voedingsvezels en Gezondheid' van leerstoelgroep Agrotechnologie en voedingswetenschappen van Wageningen University wil achterhalen welke vezels het gevoel van verzadiging veroorzaken en hoeveel vezels daarvoor nodig zijn. Er zijn namelijk verschillende typen vezels, zoals cellulose, inuline, beta-glucan, guar gum.

Voedingsvezels

Voedingsvezels kunnen obesitas en diabetes helpen voorkomen doordat ze een gevoel van verzadiging oproepen. Een volwassene moet daarom zo’n 35 tot 40 gram voedingsvezels per dag binnenkrijgen, zo luidt het advies van de Nederlandse Gezondheidsraad. Probleem is dat deze hoeveelheid zo hoog is, dat bijna niemand daar aan komt. Gemiddeld eet een Nederlander met fruit, groenten en granen meestal niet meer dan 25 gram voedingsvezels per dag.

Verzadigende vezels

Sommige vezels komen in de dikke darm terecht. Daar hebben ze een effect omdat bacteriën deze vezels in de darmen gebruiken. Hierdoor ontstaan korte ketenvetzuren die in het bloed terecht komen, die leiden tot een gevoel van verzadiging. De vraag is hoe lang dit gevoel van verzadiging aanhoudt.

Andere vezels binden water in de maag, waardoor de maaginhoud wat visceus (stroperig) wordt. De inhoud van de maag wordt daardoor minder snel geleegd in de darmen. Gevolg is dat de hoeveelheid suikers in het bloed constanter is en minder pieken en dalen vertoont. Juist een dal aan bloedsuikers geeft een hongergevoel, ook al zit er nog voldoende voedsel in de darmen.

Daarnaast kijken de onderzoekers naar het effect van fysisch-chemische eigenschappen, zoals molecuulgewicht, lading, viscositeit en de verbinding aan suikers. Ook kijken ze naar andere componenten die aan de vezels gebonden worden, zoals eiwitten.

Proefpersonen

Het onderzoek vindt plaats met proefpersonen. In het eerste deelonderzoek krijgen zij koekjes te eten die gemaakt zijn met verschillende soorten vezels. Terwijl ze film kijken mogen ze onbeperkt snoepen. Aan de hoeveelheid opgegeten koekjes kunnen de onderzoekers aflezen hoe verzadigend de verschillende vezels zijn. In een ander experiment krijgen proefpersonen een aantal weken lang gestandaardiseerde maaltijden verstrekt. Onderzoekers meten hierbij regelmatig de bloedsuikerwaarde, hormonen die door de darm worden uitgescheiden onder invloed van vezels en de vetstofwisseling in het bloed.

Smakelijk

Met de resultaten uit het onderzoek zijn vezels mogelijk zo aan te passen dat er minder van nodig is. Voedselverwerkers kunnen dan eten fabriceren dat smakelijk is en ook goed verzadigt.