Broeikasgasemissies uit Nederlandse veenweidebodem

Om graslandproductie en veehouderij mogelijk te maken, wordt veenbodem in Nederland vaak ontwaterd. Dit resulteert in een toename van zuurstof in de bodem, en daardoor een versnelde afbraak van het aanwezige organische materiaal in de bodem en emissies van broeikasgassen koolstofdioxide (CO₂) en lachgas (N₂O). Veenafbraak kan worden geremd door het grondwaterpeil te verhogen, maar de effecten hiervan op broeikasgasemissies is nog niet volledig duidelijk, vooral in combinatie met andere landbouwmaatregelen. Het doel van deze PhD was om de mechanismen achter die emissies te onderzoeken in lab- en veldexperimenten. Uit de resultaten blijkt dat veenafbraak zowel afhankelijk is van voldoende zuurstof als bodemvocht en dat het verminderen van drainage kan helpen om CO₂-emissies uit veenbodem te reduceren. Het effect van een verhoogd grondwaterpeil op N₂O-emissies is echter minder duidelijk, omdat nattere bodemomstandigheden N₂O ook kunnen stimuleren. Dit kan met name gelden in combinatie met beweiding en bemesting met minerale mest.