De eiwittransitie in een dynamische voedselomgeving. Een systeemaanpak.

Mensen in westerse landen eten te veel dierlijke eiwitten, zoals afkomstig van vlees, zuivel en eieren, wat negatieve gevolgen heeft voor de natuur, volksgezondheid, en dierenwelzijn. Een verschuiving naar consumptie van meer plantaardige eiwitten, zoals linzen en noten, vraagt om beter inzicht in waarom dierlijke eiwitten de voorkeur blijven genieten. Dit doctoraal onderzoek verbindt alle factoren die voedselkeuze bepalen in een systeemperspectief en bepaalt welke het meest invloedrijk zijn voor de transitie naar meer plantaardig eten. De resultaten geven weer dat producten met veel dierlijke eiwitten beter beschikbaar en sociaal meer geaccepteerd zijn dan plantaardige alternatieven. Daarnaast versterken lobbyactiviteiten van de dierlijke industrie, samen met de promotie and financiële steun voor dierlijke producten, deze status-quo. Effectieve oplossingen richten zich op de diepere systeemlagen, zoals het verschuiven van de verantwoordelijkheid van consumenten naar overheden; het versterken van wetgeving ter ondersteuning van de productie en consumptie van plantaardige eiwitten; en beleid dat de norm om dierlijke eiwitten te eten doorbreekt.