De ondoorgrondelijke overerving van genetische resistentie van aardappelen tegen gewone schurft

Gewone schurft op aardappels wordt veroorzaakt door een aantal Streptomyces soorten. Herkenbaar aan oppervlakkige plekjes op de schil, leidt deze bacterieziekte wereldwijd tot economische schade door een verlies aan kwaliteit van knollen van zwaar aangetaste velden. Het kweken van resistente rassen is de meest effectieve manier om schurft te bestrijden, aangezien bestrijding door middel van irrigatie kostbaar is en op de lange termijn niet duurzaam. De fenotypische evaluatie van de gevoeligheid voor schurft is echter moeilijk en vaak onbetrouwbaar vast te stellen, mede door een sterk effect van omgevingsinvloeden.
Dit project had als doel genotypische en fenotypische instrumenten te ontwikkelen om de selectie van resistente rassen te verbeteren, waardoor de efficiëntie van de veredeling wordt verhoogd en de kosten worden verlaagd in vergelijking met conventionele veldproeven. Ik heb fenotypische, marker-gebaseerde en genomische selectiemethoden gebruikt om de genetische architectuur van resistentie te begrijpen. Deze genoom brede studies suggereren dat schurftresistentie wordt bepaald door een groot aantal genetische factoren, elk met een klein effect. Voor dit soort complexe eigenschappen is genomische selectie een zinvolle methode, aangezien selectiemethoden met losse DNA merkers onvoldoende zal opleveren. Tenslotte hebben we als alternatief voor veldproeven ook geëxperimenteerd met een in vitro methode om de mate van resistentie in het laboratorium vast te stellen. Deze werkwijze heeft een goede potentie voor het identificeren van schurftresistente genotypen.