Een nieuwe kijk op voedingsvezels in de pluimveevoeding: fysisch-chemische eigenschappen en hun rol in spijsverteringsprocessen

Het toenemende gebruik van vezelrijke landbouwbijproducten in pluimveevoeding vereist een beter begrip van hoe voedingsvezels (VZ) de spijsvertering beïnvloeden. In dit proefschrift werden de effecten van de fysisch-chemische eigenschappen van VZ, waaronder oplosbaarheid, viscositeit, deeltjesgrootte en hydratatiecapaciteit, op de passage van de darminhoud, endogeen eiwitverlies (EPL) en de verteerbaarheid van voedingsstoffen bij kippen onderzocht. Oplosbare arabinoxylanen verhoogden de verblijftijd in de darminhoud, het EPL en verminderden de verteerbaarheid van voedingsstoffen, terwijl de deeltjesgrootte van sojaschillen over het algemeen slechts beperkte effecten had. Een minimaal invasieve 15N-isotoopverdunningsmethode werd ontwikkeld en gevalideerd om EPL te kwantificeren onder praktische voedingsomstandigheden. Met behulp van deze methode werd aangetoond dat verschillende vezelbronnen EPL en eiwitverteerbaarheid beïnvloeden via verschillende mechanismen. Vezels met een hoge hydratatiecapaciteit, zoals suikerbietenpulp en lignocellulose, verhoogden het EPL of verminderden de verteerbaarheid van voedingsstoffen, terwijl de effecten van de deeltjesgrootte gering bleven. Bovendien bleek de genetische achtergrond van invloed te zijn op de spijsverteringsfysiologie en de benutting van voedingsstoffen bij leghennen. Over het algemeen werden viscositeit en hydratatiecapaciteit geïdentificeerd als belangrijke eigenschappen van voedingsvezels die de vertering beïnvloeden en waarmee rekening moet worden gehouden bij de samenstelling van pluimveevoer.