Een statistische evaluatie van hybride aardappelveredeling

De aardappel is een van de belangrijkste voedselgewassen voor de mensheid. Desondanks is er de afgelopen eeuw, in vergelijking met andere akkerbouwgewassen, minder genetische verbetering tot stand gekomen. Enkele van de bekende belemmeringen die de verbetering van de aardappel in de weg staan, zijn onder meer de polyploïdie, de semi-verplichte klonale vermeerdering en, als direct gevolg daarvan, de langere veredelingscycli.

Het kweken van hybride aardappelen is voorgesteld als een strategie om een aantal van deze belemmeringen te verminderen. Voordelen zijn onder meer het gebruik van echt aardappelzaad, wat zorgt voor snellere vermeerderingssnelheden, proeven met opbrengsten in verschillende omgevingen mogelijk maakt en hoogwaardige proefgegevens oplevert die toekomstige kwantitatieve ontdekkingen kunnen stimuleren. Het aanpassen van aardappelen aan een hybride model brengt echter veel risico’s met zich mee en er zijn nog veel aspecten die onvoldoende worden begrepen. Hieronder vallen onder meer onderwerpen als de mate van heterotische groeikracht, inzicht in de genetische structuur van de opbrengst en het potentieel van moderne voorspellingsmodellen voor hybride aardappelen.

In dit proefschrift wordt een kwantitatieve analyse uitgevoerd van een hybride aardappelveredelingsprogramma om het opbrengstpotentieel ervan te beoordelen met behulp van moderne statistisch genetische methoden.