Het belang van realistische oppervlaktestraling in wolken-oplossende modellen.

Wolken, straling en het aardoppervlak staan in nauwe wisselwerking met elkaar. Het correct weergeven van deze interacties is cruciaal voor nauwkeurige voorspellingen van weer, klimaat en de productie van hernieuwbare energie. Stralingstransport kan nauwkeurig in drie dimensies (3D) worden gesimuleerd, of vereenvoudigd tot alleen de verticale richting (1D) om rekentijd te besparen. In dit proefschrift hebben we onderzocht hoe verschillen tussen 1D- en 3D-stralingstransport wolken beïnvloeden. We vinden dat gesimuleerde wolken groter en natter zijn bij gebruik van 3D-straling. De totale hoeveelheid straling aan het oppervlak blijft echter onveranderd. We laten zien dat de verschillen in wolken worden veroorzaakt door de positie van wolkenschaduwen en de horizontale verdeling van verstrooide straling. Daarnaast tonen we aan dat het vastleggen van alleen de kansverdeling van straling niet voldoende is; de ruimtelijke patronen zijn minstens zo belangrijk. Tot slot laten we zien dat het model dat in dit proefschrift wordt gebruikt de fysica van convectieve wolken vastlegt in overeenstemming met een operationeel weermodel.