Meer dan een fase – fasescheiding en clustering van Auxine Respons Factor 2 van Marchantia polymorpha

Alle organismen bestaan uit cellen. Eukaryoten (dieren, schimmels, planten) hebben complexe cellen die zelf weer zijn opgebouwd uit gespecialiseerde compartimenten, organellen genaamd. De meeste bekende organellen zijn omgeven door een membraan, hoewel sommige organellen, zoals de nucleolus, dat niet zijn. Deze laatste ontstaan door de ontmenging, of fasescheiding, van eiwitten, DNA en/of RNA. Deze biomoleculen condenseren tot een vloeistof die gescheiden is van de rest van de cel, en de resulterende structuren worden daarom ook wel biomoleculaire condensaten genoemd.
Auxine Respons Factor 2 (MpARF2), een DNA-bindend eiwit in de parapluutjesmos Marchantia polymorpha, blijkt structuren te vormen die met microscopie zichtbaar zijn. De vraag ontstaat dan of dit ook condensaten zijn die ontstaan door fasescheiding, of door een ander proces, en hoe dit de functie van het eiwit beïnvloedt.
Wij tonen aan dat MpARF2 onder natuurlijke omstandigheden in staat is tot fasescheiding en dat dit wordt gereguleerd door DNA. We hebben echter ook vastgesteld dat MpARF2 zichtbare clusters vormt, die mogelijk representatiever zijn van de structuren die in plantencellen worden waargenomen.