Multisoortige graslanden en diverse bodemfuncties: bewijs uit agrarische graslanden

Conventionele landbouwgraslanden bestaan vaak monocultures die een sterke stikstofbemesting behoeven met potentieel negatieve gevolgen voor het milieu. In deze studie is onderzocht of het introduceren van verschillende plantensoorten kan bijdragen aan verbeterde bodemfuncties en een reductie van de afhankelijkheid van stikstofmeststoffen. Hiervoor zijn vier typen graslanden vergeleken: meerjarig raaigras, permanent soortenrijk grasland en twee graslandtypen ingezaaid met mengsels van grassen, vlinderbloemigen en kruiden. Het onderzoek is uitgevoerd in het veld en in kasexperimenten. De stikstofbemestingseffecten werden onderzocht met kunstmest, runderdrijfmest, of een combinatie van beide. De ingezaaide soortenrijke graslanden leverden hogere opbrengsten en gebruikten stikstof efficiënter dan de monocultuur van raaigras, voornamelijk dankzij de vlinderbloemigen die van nature stikstof binden. Ze waren ook rijker aan voor vee belangrijke micronutriënten zoals zink en selenium en hadden minder schadelijke plant-parasitaire nematoden. Deze voordelen zijn echter van korte duur en gaan gepaard met enkele nadelen. Toepassing van graslandmengsels kan bijdragen tot een duurzamer landbouwsysteem, afhankelijk van het lange-termijn beheer van het grasland.