Omgaan met onzekerheden op het grensvlak van klimaatadaptatieonderzoek en waterbeheer – casestudie Nederland

Menselijke activiteiten hebben geleid tot mondiale opwarming, waarbij de temperatuur aan het aardoppervlak met 1,1°C is gestegen ten opzichte van het pre-industriële niveau. In Nederland maakt klimaatverandering aanpassingen in infrastructuur, watersystemen en ruimtelijke ordening noodzakelijk. Waterbeheerders en onderzoekers ontwikkelen klimaatadaptatiestrategieën, maar besluitvorming op het raakvlak van onderzoek en praktijk wordt bemoeilijkt door verschillende vormen van onzekerheid.Dit proefschrift e onderzoekt hoe met onzekerheden wordt omgegaan en hoe grensobjecten (boundary objects) worden ingezet in de interacties tussen klimaatadaptatieonderzoek en het Nederlandse waterbeheer, met bijzondere aandacht voor naast elkaar bestaande en geneste wetenschap-beleidinterfaces op verschillende ruimtelijke schaalniveaus. Het onderzoek, zoals beschreven in dit proefschrift, heeft als doel de kennisuitwisseling te verbeteren en de bruikbaarheid van klimaatadaptatieonderzoek te vergroten.Er is een geneste longitudinale casestudy uitgevoerd, waarbij het zoetwaterbeheer in Nederland in de periode van 2000 tot 2014 gedetailleerd werd onderzocht, met een toekomstgerichte doorkijk tot 2025. Acht interfaces werden bestudeerd op nationaal niveau (Nederland), regionaal niveau (de Rijn-Maas-Schelde-estuaria) en op bedrijfsniveau (landbouwbedrijven).