Wetenschap maken in onderzoek naar zaadsystemen: vier studies over maïs in Mexico en Kenia

Hybride maïszaad wordt gepresenteerd als een technologie die kan bijdragen aan voedselzekerheid, klimaatadaptatie en landbouwontwikkeling. De voordelen blijven echter ongelijk verdeeld. Dit proefschrift onderzoekt zowel de praktijken van boeren als de productie van wetenschappelijke kennis binnen zaadsystemenonderzoek voor ontwikkeling in Mexico en Kenia.
Vier empirische studies onderzoeken de klimaatpercepties en adaptatiepraktijken van Mexicaanse maïsboeren, het schatten van zaaidata met satellietbeelden, de voorkeuren van Keniaanse boeren voor maïszaad en veranderingen in rassenportfolio’s van huishoudens. De resultaten laten zien dat beslissingen van boeren contextafhankelijk en dynamisch zijn en worden beïnvloed door uiteenlopende productieomstandigheden, risico’s en bestaanszekerheidsdoelen.
Twee projectnarratieven en vier intermezzo’s onderzoeken hoe deze wetenschappelijke kennis tot stand kwam. Vanuit wetenschaps- en technologiestudies, wetenschapsfilosofie en feministische technowetenschap laat het proefschrift zien hoe onderzoeksmethoden, classificaties, institutionele prioriteiten en sociotechnische toekomstbeelden bepalen wat als wetenschappelijk bewijs geldt. Onderzoeksassemblages maken bepaalde zaadsysteempraktijken en toekomstmogelijkheden zichtbaar en handelingsrelevant, terwijl andere buiten beeld blijven. Dit onderstreept het belang van reflexiever en inclusiever zaadsystemenonderzoek voor ontwikkeling.