Zaadkeuzes van kleinschalige boeren onder Risico en onzekerheid: reflectieve en automatische processen die de adoptie van verbeterde maisrassen in Oeganda beïnvloeden

Veel boeren in Oeganda kopen geen verbeterde maïsrassen, ook niet wanneer die meer opbrengst geven en goed aansluiten bij hun behoeften. Dit proefschrift onderzoekt hoe zowel zorgvuldige afwegingen en meer automatische invloeden, zoals vertrouwen, gewoonte en eerdere ervaringen meespelen wanneer kleinschalige boeren bepalen welk maïszaad zij gebruiken. Het laat zien dat het lage gebruik van verbeterde rassen niet simpelweg betekent dat boeren ze niet willen. Boeren nemen deze beslissingen in situaties waarin het vertrouwen in certificering kwetsbaar is, geld schaars is, landbouwrisico’s groot zijn en familierollen ertoe doen. Vrouwen en mannen hebben veel vergelijkbare risico’s, maar rollen binnen het huishouden, besluitvorming en sociale normen bepalen welke zorgen het zwaarst wegen en welke zaadkeuzes passend lijken. In zo’n context is alleen informatie geven zelden genoeg. Vertrouwen, gewoonten, eerdere ervaringen en gender gerelateerde verantwoordelijkheden bepalen mede of verbeterde maïsrassen als een realistische optie worden gezien. Dit is belangrijk, omdat beleid en programma’s beter werken wanneer ze aansluiten bij de manier waarop boeren in het dagelijks leven beslissingen nemen.