In memoriam - Kris van Koppen

- prof.dr. SR (Simon) Bush
- Professor/Chair Environmental Policy
Na een kort ziektebed is Kris van Koppen dinsdag 28 april rustig overleden. Te vroeg, te snel, onverwachts en moeilijk te bevatten. Hij laat een onnoemelijke leegte achter bij zijn vele, vele dierbaren, in zijn familie, in de academie, in de muziek.

Kris studeerde milieukunde aan Wageningen Universiteit en filosofie in Nijmegen. Na enkele docentjaren op het HBO in Groningen en Deventer, was hij sinds 1992 verbonden aan de leerstoelgroep Milieubeleid van Wageningen Universiteit. Van 2010 tot 2014 was hij tevens hoogleraar Natuur- en Milieu-educatie in Utrecht. Professioneel werd Kris vooral gedreven door natuur, filosofie en interdisciplinaire milieukunde, vaak in creatieve combinaties. En met een grote maatschappelijke betrokkenheid in het publieke debat, in adviesraden van Deventer en Natuurmonumenten, maar ook binnen de academie. Zijn bijdrage aan de wetenschap en natuurbescherming was het beargumenteerd onderstrepen van het belang van gevoel voor (alledaagse) natuur, naast de meetbare soortendiversiteit en hectares natuurgebied. Het verbinden van Romantiek met Verlichting zou Kris zeggen.
Kris was een all-round, internationaal gewaardeerde academicus pur sang. Hij was vooraleerst stimulerende docent, meer nog leermeester, die de toon zette en het voorbeeld gaf voor collega’s en studenten. De academie was voor hem een roeping meer dan een beroep. Voorop stond het verkrijgen van begrip en inzicht, ‘Bildung’, het belang van het grotere geheel en verbindend, maar steeds met oog voor het individu, het detail. Hij geloofde in de debatterende dialoog om verder te komen, om studenten en collega’s beter te maken zonder ze te verbeteren. Met eindeloos geduld, altijd stimulerend en een niet aflatend goed humeur heeft hij talloze cohorten studenten opgeleid en gevormd, tot op het laatste moment.
Kris was in-en-in integer, authentiek en creatief. Hij was een scherp denker en heldere formuleerder, die de academische waarden en omgangsvormen belichaamde. Vol menselijkheid, respect, passie en altijd enthousiasmerend. Altijd met begrip voor de ander maar ook met standvastigheid waar on-zin en onkunde heerste. Dan was er discussie; altijd met de menselijke maat, uitnodigend, stevig waar het kan en empathisch waar het moet. En met muziek, altijd! Met de Maatjes vanaf zijn studentenjaren, Bach zingend door de gangen van de universiteit, liederen componerend en dirigerend voor meer dan tachtig gepromoveerden, en mensen ontroeren met zijn jaarlijks professionele Matthäus Passion optreden. Via muziek doceerde, verbond en ontroerde hij collega’s en dierbaren.
Collega’s blijft een recent academisch optreden van Kris op het netvlies gebrand: een lezing over de recent overleden grote Duitse filosoof/socioloog Jürgen Habermas. Introducerend voor de jonge collega’s en kundig voor de experts, waarderend en kritiserend, en met zoveel plezier! Kris stierf in het harnas, niet dat van zijn beroep maar van zijn roeping.
We verliezen een groot leermeester en een prachtig en dierbaar mens.
Namens de leerstoelgroep Milieubeleid WUR,
Simon Bush, Chair