Duurzaamheid in fashiononderwijs: van zwaar onderwerp naar positieve beweging
- Maartje Versluijs
- Teacher in Fashion & Design
“Hoe brengen we duurzaamheid op een positieve, opbouwende manier over, zonder dat studenten meteen afhaken vanwege alles wat er mis is in de mode-industrie?”
Hoe geef je studenten een eerlijk beeld van de uitdagingen in de mode-industrie, zonder dat ze meteen ontmoedigd raken? Voor docent Maartje Versluis is dat een terugkerende vraag. De cursus gaf haar nieuwe kennis, praktische handvatten en vooral nieuwe energie om duurzaamheid op een positieve manier in het onderwijs te integreren.
Maartje Versluis werkt al ruim tien jaar als docent fashion bij ROC Mondriaan. Naast haar werk in het mbo houdt ze zich veel bezig met verduurzaming en circulariteit. Binnenkort begint ze aan een master Duurzaam Onderwijs, maar toen een collega haar op deze cursus wees, zag ze direct de meerwaarde.
“Mijn master gaat straks breder over duurzaam onderwijs, terwijl deze cursus heel specifiek gericht is op de fashionwereld. Dat maakte het een mooie aanvulling op wat we binnen onze opleiding al doen.”
Studenten meenemen zonder ze te ontmoedigen
Binnen de fashionopleiding heeft Maartje al verschillende duurzaamheidsprojecten opgezet. Daarbij loopt ze regelmatig tegen dezelfde uitdaging aan: hoe bespreek je de problemen in de mode-industrie op een eerlijke manier, zonder studenten het gevoel te geven dat er alleen maar slecht nieuws is?
“Je wilt niet dat studenten op de eerste dag van hun opleiding denken: wat een nare industrie, hier wil ik helemaal niet meer in werken. Wij zien juist ook heel veel mogelijkheden om het anders te doen.”
De cursus hielp haar om dat verhaal verder uit te bouwen. De combinatie van theoretische verdieping en praktische voorbeelden maakte duidelijker waarom verduurzaming nodig is, maar ook hoe je anderen daarin kunt meenemen.
“Het zette voor mij dingen weer in beweging. Je denkt opnieuw na over waarom je dit belangrijk vindt en hoe je ervoor kunt zorgen dat andere mensen ook aanhaken.”
“Het zette voor mij dingen weer in beweging. Je denkt opnieuw na over waarom je dit belangrijk vindt en hoe je ervoor kunt zorgen dat andere mensen ook aanhaken.”
Verschillende perspectieven, dezelfde ambitie
Vooraf verwachtte Maartje dat ze binnen het programma uit verschillende onderwerpen zou moeten kiezen. Uiteindelijk kwamen alle thema’s aan bod. Juist die breedte, gecombineerd met de uiteenlopende achtergronden van de deelnemers, vond ze waardevol.
“Iedereen kwam vanuit een ander vakgebied, maar we stonden wel met onze neuzen dezelfde kant op. Daardoor ontstond echt een gevoel dat je hier samen aan werkt. Ik denk dat daar een groot deel van de kracht van de cursus ligt.”
Ook de gastsprekers maakten indruk. De deelnemers maakten kennis met professionals die vanuit verschillende rollen aan de verduurzaming van de modesector werken. Hierdoor leverde de cursus niet alleen nieuwe kennis op, maar ook waardevolle contacten met mensen uit het werkveld.
“De lat lag hoog. Iedereen kon het volgen, maar sommige onderwerpen waren ook echt complex. Juist daardoor voelde het als een inhoudelijke verdieping.”
“De lat lag hoog. Iedereen kon het volgen, maar sommige onderwerpen waren ook echt complex. Juist daardoor voelde het als een inhoudelijke verdieping.”
Een impuls om weer verder te gaan
De cursus bestond uit een overzichtelijke periode met een aantal intensieve dagen en online onderdelen. Voor Maartje werkte die opzet als een impuls om haar eigen plannen weer te versnellen.
“Soms heb je gewoon even een kickstart nodig. Na de cursus ga je zelf verder, maar zo’n intensieve periode helpt om opnieuw focus en energie te krijgen.”
Ze zou de cursus dan ook aanraden aan collega-docenten, maar ook aan afgestudeerden van bijvoorbeeld een modeopleiding of kunstacademie die op zoek zijn naar verdere verdieping. Daarnaast ziet ze veel meerwaarde voor professionals en leidinggevenden uit het bedrijfsleven.
“Uiteindelijk gaat dit over de toekomst van de sector. Waar willen we naartoe en waarom? Ik denk dat werkgevers hun medewerkers daar veel vaker de ruimte voor zouden moeten geven.”