prof.dr. RPMA (Richard) Crooijmans

De leerstoelgroep Animal Breeding and Genomics (ABG) richt zich op het genetisch en genomisch ontrafelen van eigenschappen van dierpopulaties. Het moleculaire onderzoek van Crooijmans focust zich op de plasticiteit van adaptatie, en het behoud van genetische diversiteit bij traditionele landbouwhuisdieren, met de nadruk op herkauwers (rund, schaap en geit). Centraal staat de vraag waarom deze dieren kunnen overleven en presteren in diverse ecosystemen, en waar de grenzen liggen gezien de snel veranderende leefomgeving door wereldwijde klimaatverandering. Er is meer aandacht nodig voor onderzoek naar het behoud en de adaptatie van deze traditionele rassen. Het doel is om deze rassen niet alleen weerbaarder te maken, maar ook te verbeteren via selectie op specifieke kenmerken, zoals gunstige melkcomponenten voor zowel het eigen nageslacht als menselijke consumptie (met name voor kinderen in ontwikkelingslanden).

Richard Crooijmans

Richard Crooijmans (1964) is deels opgegroeid op een gemengd boerenbedrijf met melkvee en varkens. Na zijn studie biochemie aan de Hogere Laboratoriumschool werkte hij vier jaar bij de afdeling Radiotherapie van het Radboudziekenhuis in Nijmegen, waar hij onderzoek deed naar het herstelmechanisme van tumorcellen na bestraling. In 1990 stapte hij over naar de afdeling Fokkerij en Genetica van Wageningen University & Research (WUR).

Hier startte hij zijn moleculair-genetisch onderzoek aan kippen. Crooijmans stond mede aan de wieg van het sequencen van het referentiegenoom van de kip; hij legde de basis met de eerste DNA-merkers (microsatellieten) en de ontwikkeling van de kippen-BAC-bank (gekloneerde DNA-fragmenten in een bacteriesysteem). Het kippen onderzoek vormde de basis voor zijn promotie in 2000.

Na zijn promotie bleef hij als onderzoeker verbonden aan dezelfde groep (nu Fokkerij en Genomica). Hij werkte aan het in kaart brengen van diverse genomen (varken, kalkoen, koolmees) en deed onderzoek naar biodiversiteit in relatie tot evolutie, domesticatie en selectie. Door wereldwijd DNA-collecties aan te leggen (biobanking), kon hij de biodiversiteit van verschillende soorten nauwkeurig in kaart brengen. De afgelopen tien jaar richt zijn onderzoek zich specifiek op de wereldwijde genomische variatie van traditionele landbouwhuisdierrassen, zoals runderen, schapen en geiten, en de unieke eigenschappen die hen in staat stellen zich aan hun ecosysteem aan te passen